Karılıksız Karı

orada olmak

2012-02-11T00:05:00.001+02:00

yukardaki bazı şeyleri vermiyorsa bir bildiği var bence. hani "ben koca buldum! ben gelin oldum!" diye kendini yırtan ablamız vardı ya, bir gün hayallerimdeki okula girersem ben de onun gibi sokaklara fırlayıp "ben hayallerime kavuştum, ben o okullu oldum!" diye kendimi paralayacağımı biliyordu da bunca zaman vermedi.

an itibariyle bahsi geçen o üniversitenin, ki ülkenin en iyisidir bana göre, öğrencisi oldum. uzun bir süre bunun bir şok olduğunu, adımın kabul edilenler listesinde sehven yazıldığını, kabul aldınız mailinin sehven atıldığını, danışmanımın sehven atandığını düşünsem de, bugün kayıt işlemlerimi tamamladıktan sonra anladım ki ortada sehven olan hiç bir şey yok, durumdan tatmin olabilirim. ayrıca bütün bunlar olurken, paranoyanın sınırlarında gezerken paranoid elmayra kardeşimizi de saygıyla andım.

tatmin oldum olmasına da dünya aleme duyurma işinde bir sıkıntı çıktı :) çeşitli sebeplerle ne yazık ki hayatım boyunca istediğim bu şeyin gerçekleştiğini, tüm yurtta, yavru vatan kıbrısta, dış temsilciliklerde, balkanlarda ve kafkaslarda şenliklerle duyuramadım.

bu da yetmezmiş gibi, bütün gün sokaklarda sürtmenin sonucu olarak bir türlü ısınmayan bir çift el, bir çift ayak, ateş yükselmesinden dolayı çatlamış dudaklar ve hafiften kısılmaya başlamış bir ses... "bu günü görmeden ölürsem gözüm arkada kalır" diye kurduğum bütün cümleler elimde patlayacak sanırım. öğrenciliğin de tadını çıkaraydım be!

neyse, can çekişmeme yatağımda devam etmek istiyorum sevgili okuyucu. kendinize çook iyi bakın. en içten duygularımla selamlarım!

yukarıda bahsi geçen ablamızı henüz izlememiş olanlar varsa buradan buyursun.

pavlov'un köpeği, skinner'ın faresi

2012-01-26T12:13:00.000+02:00

uzun süredir ortalarda yokum, biliyorum. ancak bir nedeni var, sorun öğrenin.

yüksek lisans yapınca her şey yoluna girecek gibi gözükmüştü mezuniyet kafasını yaşamadan önce. atamam iç anadoluda bir yere yapılacak, iş teklifleri yağacak, param olacak, hatta belki araba alacak kadar çok param olacak, mutlu mesut yaşayıp gidecektim.

ancak işler sandığım gibi gitmedi. bunun getirdiği sonuçları bir sonraki yazım olacak olan "mezuniyet kafası nedir, nasıl yaşanır?" başlıklı yazımda detaylarıyla anlatacağım

her neyse...

lise yıllarından beri hayalini kurduğum alanda yüksek lisans yapmaya başlamıştım eylül ayında. çok büyük hayaller, büyük beklentilerle başladığım yüksek lisans tam bir hayal kırıklığı oldu.

lise yıllarından beri görmeye doyamadığım pavlov'un köpeği ve skinner'ın faresiyle bu yıl da yeterince haşır neşir oldum ve sorunun kaynağını kendimce buldum.

hani diyoruz ya öğretmen yetiştiremiyoruz, öğretmenlerimiz başarısız diye. tamam, öğretmen yetiştiremiyoruz. tamam, öğretmenlerimiz başarısız. hepsi kabulüm, ama nedeni ne bunun? pek çok nedeni var elbette ama öğretmenler sosyal anlamda yetersiz yetiştiriliyor. her sene aynı şeyler ısıtıp ısıtıp öğretmenlerin önüne seriliyor. mesela, ben bu yıl 2345346536. kez tepegöz lambası değiştirmeyi öğrendim. nasıl ama?

"durum sadece senin okulunda böyle" derseniz kabul ederim ancak şu an çalışan her 5 öğretmenden 3ü benim okulumdan mezun. bu da %60 gibi bir orana tekabül eder ki azımsanması imkansız.

hatta size şöyle bir şey anlatayım, hazırlamam gereken araştırma raporuna konu belirlemeye çalışırken öğretim programlarının kadına yönelik şiddeti destekleyip desteklemediği konusunu çalışmak istediğimde kadına yönelik şiddetin olmadığını iddia eden bir hocam oldu. hatırladıkça sinirleniyorum!

neyse, bütün bunlardan kurtulup başka bir yere geçmeyi başardım. yeni okulumda daha iyi, daha mutlu, daha huzurlu olacağımı ümit ediyorum.

ayrıca eskisi gibi komikli, eğlenceli, güzellikli yazılar yazamıyorum diye hiç yazasım da gelmiyor içimden. napsak netsek ki?

hepinizi içime sığmayan dolan taşan sevgimle kucaklıyor, esenlikler diliyorum

ben bugün

2011-12-13T20:38:00.002+02:00

ben; karılıksız karı, 23 yaşımı doldurmama 47 gün kala, ilk kez bugün, hayatımın içine eden erkekle, yani babamla telefonda konuştum. tecavüzcüleri koruyan, kadınların öldürülmesine göz yuman yüce(!) türk adaletinin 18 yaşındaki bir lise öğrencisinin babasına borcu olabileceğine karar vermesi sonucu zaten işsiz olan ben, çareyi, borcumun ertelenmesine karşılık, tüm evlatlık haklarımdan vazgeçmekte buldum.

ben bugün ilk kez, babamın benim için dua ettiğini öğrendim. ramazanlarda benim için fitre verdiğini, doğum günümde beni düşündüğünü, aslında hiç de iyi olmadığını öğrendim. ve ben bugün ilk kez duygusal bir olaya tamamen mantıkla yaklaştım; ona inanmadım...

ben bugün senelerdir hayalini kurduğum şeyi yaptım. babama, ona rağmen ayakta olduğumu, pek çok şey başardığımı ve artık ona muhtaç olmadığımı söyledim. ben bugün annemin bütün sorumluluğunu omuzuma aldım, ilk kez babam söz konusu olduğunda mutluluktan ağladım. ben bugün kendimi ispatladım.

ben bugün yeniden doğdum...

2011-10-23T16:32:00.000+03:00

sevgili eski neredeyse sevgilim,

öncelikle seni -bir zamanlar- çok sevdiğimi belirtmek isterim. hala seviyorum ama eskisi gibi değil. çünkü şairin de dediği gibi "artık daha az seviyorum seni,,, unutur gibi, ölür gibi daha az..."

her konuşmamızda biraz daha bağlanıyorum hayata, her konuşmamızda biraz daha kopuyorum gerçek dünyadan. "nasıl olurduk ki biz olsaydık?" diyorum. ama olamadığımızı, yavaş yavaş öldüğümüzü fark ediyorum.

arkadaşlarım bana neler olduğunu çok merak ediyorlar "neyin var k? bir durgunluk var sanki üzerinde..." bir senedir bu cümleyi duymaya öyle alıştım ki... sohbetin ortasında dalıp gidiyorum artık

"pardon, ne demiştim en son?" he, evet hatırladım, durgunluk var üzerimde... önceden oturup saatlerce kitabıma gömülebilirken artık 10 sayfadan fazla okuyamıyorum, mutlaka bir yerden çıkıp geliyor hayalin çünkü...

ve rüyalarım... henüz yeni uyuduğumda, uykumun derininde, uykumun hafifinde ya da uyanacakken mutlaka bir yerde oluyorsun, beni ziyaret ediyorsun... gündüzleri düşünmesem de seni, geceleri yanımda oluyorsun... uyandığımda elimde kalan ise koca bir hiç...

özlüyorum seni eski zaman gözleri yalnız gibi, ağaçlar gibi olan adam... artık daha az sevsem de çok özlüyorum...

o benim

2011-10-10T03:10:00.002+03:00

tık

birisi var

aşkı bulmuş, sonra yitirmiş

son durakta dönmeyen bir yolcu bekleyen

susamış

bahar çiçeklerini özlemiş

bir hüznün içinde,

hüzün onun içinde

gözbebeklerindeki aydınlık şimdi çok uzak

yüreği fırtınada çırpınan kanatlar gibi yumuşak

birisi var

aşkı bulmuş, sonra yitirmiş

kuytularda bitmeyen bir sevgi düşleyen

hayırsız yıllara ıslak umutlar sermiş

bir gecenin içinde

gece onun içinde

gözbebeklerindeki aydınlık şimdi çok uzak

yüreği fırtınada çırpınan kanatlar gibi yumuşak

birisi var

aşkı bulmuş, sonra yitirmiş

bir boşluğun içinde

boşluk onun içinde...

her kadının adı ayşe paşalı

2011-10-09T19:25:00.002+03:00

ben dün ömrümde ilk kez bir eyleme katıldım. hani anarşist takılırım öyle de nedendir bilmem gitmemiştim düne kadar hiç. hiç bağırarak hakkımı korumaya ya da sahip olmam gereken bir hakkı edinmeye kalkmamıştım. ancak ayşe paşalı'nın öldürülmesinden beri "o benim annem de olabilirdi" diye düşünmeden edemiyordum. geç de olsa harekete geçebildim.

neyi protesto ettik peki? kadına yönelik şiddeti... annelerimizin öldürülmesini, tecavüze uğramamızı, gözü dönmüş erkekleri, bunları bir türlü engelleyemeyen devleti ve göz yuman toplumu...

haber türk'ün o çok ses getiren sürmanşetinden sonra bile bir avuçtuk. (haberi henüz görmemiş olan varsa ve yüreği dayanabilecekse buraya tıklayabilir) fatih altaylı'nın dediği gibi olmamış, sırta saplanmış o koca bıçak her şeyi gözümüze sokmamış demek ki...

ankara'da olanlar, kadınlar, erkekler, herşeyden önemlisi insanlar, kadın cinayetlerini durduracağız platformu her cumartesi saat 17:00 da kızılay'da YKM önünde toplanıyor. sesimizin daha gür çıkması için hepinizi bekliyoruz.

aman ha!

2011-09-28T19:16:00.003+03:00

o kadar dalgalı bir ruh halim var ki, ölesim tuttu desem yeridir. uzun süredir doksanlara gitmemiş topumuz; mfö'den gelsin, beklediğimiz ama henüz karşılamaya hazır olmadıklarımıza;

sakın gelme!

sakin gelme sozlerim kayip, ayip ediyorum kendime
bir sizi var içimde, ölesim tuttu
yaşıyorum gürül gürül kac gündür
uyku tutmuyor, sakın gelme

sakın gelme hazır değilim, deliyim kaç gündür
lodosum tuttu, poyrazım soğuk
sakın gelme dönesim yok, çok uzaktayım cok
bir şarkı var aklimda söylemesi ayıp
sözleri kayıp
kaç zamandır dilimde
sakın söyleme

gölgesizler

2011-09-13T16:15:00.005+03:00

Bazı filmler var ismini duyduğum anda beynimde oluşan çağrışımların yüklerinin yüreğimde minik bir sızıyla boşaldığı... Bazı kitaplar var kitaplığımda duran okumaya bir türlü elimin varmadığı...

Var bir sürü şey ama okuyamadığım, görmediğim, kitaplığımda en alt rafın en arkasına sakladığım ve yazarının adını bile duyduğumda nedense aklıma "O"nu getiren iki kitap var, Ölmeye Yatmak ve Gölgesizler. Nedense dedim ama inanma bana okuyucu, onun önerisiydi Gölgesizler'i kitabı okumam. Ölmeye Yatmak'ı birlikte okumuştuk, Gölgesizler'in üzerinde de tartışacaktık. Kitaptaki köyün laneti değildi tabi ki kitaba başladığım gece, benim tamamen isteğimin dışında gelişen olaylar: gidişi...

(Kitap tanıtım yazısı diye başlayıp hafızamın girdabında kaybolmam neye işaret?)

Yazarı Hasan Ali Toptaş'a 1994 Yunus Nadi Roman Ödülünü kazandıran kitap Gölgesizler. Filme uyarlamasını Ümit Ünal yaparken, müzikleri sevgili Candan Erçetin'e ait.

(Onu çok özlememe... Git aklımdan, çık git, rahat bırak beni, yalvarırım...)

Her zaman yaptığım gibi, kitabı merak etmenize neden olacak, tadımlık cümleler sizlerle:

* Her kadının gözünde bir erkeğin kaybolup gideceği bir boşluk bulunduğuna inanmıştı.

* Devletti bu, usandırmaya gelmezdi; sonra devlet her zaman on beş yaşında olurdu, canını sıkıp da bir kere küstürdün mü artık dönüp yüzüne bakmazdı.

* O her şeyin mutlaka bir iz bırakacağına inanıyordu, izsiz şey olamazdı; kuşların bile izi vardu gökyüzünde, sözlüklerin dişte, bakışların yüzde.

* Zaman kim bilir ne zamanmış.

* Denizdeki kan artık kokusuyla tanımlıyor kendini, su derinliği ve serinliğiyle. Her şey sudaki görüntüsüyle yaşıyor bir bakıma, ağaçlar suda, dağlar, çalılıklar suda ve gökyüzü yıldızlarıyla...

* Düşünce insanın içine düşünce, yolun yarısı tamam. Yani varılır bir yere, önceki noktada değilsindir artık ve dönemezsin. Dönsen de eksik.

* Yeryüzünde gecikmişliğin ilacı yoktur.

* Onunla yaşaya yaşaya o olmuşlardı ya da, ona tenlerinin rengini, seslerini, kokularını vermişlerdi.

* O an için ölüydüler sanki; dokunsalar dokunamaz, koşsalar koşamaz, bağırsalar bağıramazlardı.

* Gene de ben, bir ölüye sevdalanacağımı biliyordum.

* Bir ara, yuvarlanışlarımı destek yapa yapa bir dengeye ulaşabileceğimi düşündüm.

* Gerçi her yerde ölünebilir, bunu biliyordur. Gene de kafasında daha güzel bir yer vardır, ölüm ölünen yerle güzelleşirmiş gibi...

* O bir anlık irkiliş miydim ben? Ya da insan bir anlık irkilişten doğmuyor muydu zaten, macerası o noktadan başlayıp gelmiyor muydu?

Daha o kadar çok şey var ki, dilerim merakınıza yenik düşer, bu kitapla siz de tanışırsınız.

İyi okumalar sevgili okuyucu...

Dipnot: Her şeye rağmen kıyamıyorum ya sana sevgili, adını duyduğum da bile aydınlanıyor, sımsıcak oluyor ya içim, teşekkür ediyorum sana, hayatıma kattığın bütün güzellikler gibi bunun için de teşekkür ederim. Seni çok özledim...

rambling

2011-09-11T11:32:00.002+03:00

* blog isimlerini parselleyip hiç bir şey yazmayan insanlardan nefret ediyorum

* gündeme göre dizi yapan yapımcılardan da

* "az işim varmış gibi bi sürü iş çıkarttım kendime, tam 2 senedir adam gibi bir tatilim yok. bu seneyi sağ atlatırsam kendime süper bi tatil hediye edeceğim, evet yapacağım bunu!" diye hayaller kurarken tatilde can sıkıntısında muzdarip olmak tek benim başıma gelir sanırım.

* insanlara "let me google that for you" linklerini yedirmeyi çok seviyorum.

* bir de mim yazmayı.

* aile olmak, aynı kanı taşımak demek değil.

* ayrıca iktisada girişten geçebilmek için "ne kadar çok para, o kadar çok çokomel" cümlesi yeterli değilmiş kesinlikle.

* iş sahibi olmak çok güzel bir duygu.

* her şey yolunda gitmeye başlayınca korkmaya başlayan bir ben miyim merak ediyorum.

* hepinizi öpüyor, "si yu" diyor kaçıyorum

N

2011-08-24T21:34:00.004+03:00

Bir ince ses bir mim başlatmış, sevgili Mr. E'de beni mimlemiş. Ama efendim ben, bu aralar uyumaktan balon olan kafamla onu Mr. E beni merak etti de N'erlerdesin diye soruyor sandım. Bu kadar olur, değil mi? Bence de... -ayrıca nazar ettiniz, o mimden sonra bloğumun tipi kaydı :(-

En İyi Tasarıma Sahip Blogger : Lazanya -formspring arka planına hasta olduğumu söylemiştim değil mi?-

En Çok Gezen Blogger : Mr. E. -mekik dokumacaya devam, değil mi?-, vivre sur le fil, deli paranoteri -bu iki hatun yaz boyu oturdukları yerde oturamadılar!- ve tabi ki Macera Dolu Amerika'dan bildiren elmyra -henüz gezmediyse bile gezecek :)-

En Çok Bilgilendiren Blogger : İnsan Olun Biraz, nays t!ng

En Çok Kendini Anlatan Blogger : Lazanya

En Akıcı Yazan Blogger : Pippi Haşmet

En Yaratıcı Blogger : ben :P şaka bir yana eğer ki bu blogları aldıysak, yeterince yaratıcıyızdır :) o nedenle bu hepimize geliyor.

En Çok Güldüren Blogger : Neredeyse Kafasız bu aralar pek güldürmüyor ama :/ umarım en kısa zamanda düzelecek kendisi

Her türlü soru, istek ve şikayetlerinizi kariliksizkari@gmail.com adresine mail olarak atabilirsiniz. Mim ay sonuna kadar devam edecek ve bayramın ilk günü Blogger N'lerini seçmiş olacak. (Bu kısmı yazdığınız yazıların altına kopyalarsanız çok memnun olurum.)

Evet yukarıda yazdıklarım zaten mimlenmiş durumdalar, iyi seçimler dilerim :)

once upon a time...

2011-08-17T17:40:00.001+03:00

bundan 23 sene önce annesiyle aynı günce dünyaya gözlerini açan bir kız vardı...

22 sene önce ise babasıyla son birlikte geçirdiği zamanları yaşayan,

21 sene önce oyuncak bebeği ağlıyor diye ağlayan,

20 sene önce tuvaletini yapmak için dedesinden çikolata rüşveti alan,

19 sene önce dayısının okuduğu okulda erkekler yatakhanesine takılan,

18 sene önce oyuncak bebeğine mama almak için çıktığı yolda kaybolan,

17 sene önce en yakın oyun arkadaşını, dedesini kaybetti diye kıyametin bir an önce gelmesini dileyen,

16 sene önce evde onunla ilgilenen kalmayınca okula başlayan ve okuma yazma bildiği için sınıf başkanı olan,

11 sene önce mahallelerindeki okulda ortaokul olmadığı için başka bir okula giden, orada "yeni çocuk" olduğu için dışlanan, hırçınlığın dibine vurarak, ergenliğe keskin bir geçiş yapan,

8 sene önce "yetti gari, yalnız yaşamalıyım artık ben" diyerek soluğu yatılı okulda alan,

4 sene önce ise tıpış tıpış ana ocağına dönen bir kız vardı...

"once upon a time there was a little girl..."

o küçük kız büyüdü, kocaman bir kadın, gepegenç bir öğretmen oldu... henüz bir işi yok ama olacak, mutlu olacak hayallerini gerçekleştirerek :)

peki siz bu yazıyı niye okuyorsunuz? az önce bahsi geçen genç kadının bloğu bugün tam 2 yaşını doldurdu... nice karılıksızca yıllara diyelim :)

mia wallace'dan aylar aylar aylar önce istediğim mim :) teşekkür ederim mia :)

yangın var ben yanıyorum!

2011-07-08T22:11:00.001+03:00

öncelikle okurken dinlemek için bir tık...

ortalık futbolda şike iddialarıyla çalkalanırken, bloğunun adı aklımdan bir türlü çıkmayan sevgili Mr E mim gönderdi bana.Evinizde yangın çıksa ve tek bir eşya kurtarmak zorunda kalsanız, neyi kurtarırsınız?

her ne kadar aman dağlara taşlara diye bir tepki vermiş olsam da madem mim var, kurala uygun yazmak gerek. kendisi bana bir güzellik yapıp konuyu önceden bildirdiği için düşünme şansım oldu. kurtarmak zorunda kaldığım eşya için kedimin kafesini tercih ediyorum. tabi sizin de aklınızda Mr. E'nin "kedili/kedisiz?" sorusu belirmiş olabilir. kedi kafesini kedisiz olarak napayım kuzum ben? yukarıdaki fotoğraftakine çok benzeyen huysuz koklangaçım sokakta kalacağımız süre içinde sıkıntı çekmesin diyerek alıyorum o kafesi tabi ki.

şimdi bu mimi bir de göndermek gerek. bu mim, o sıkıntılı süreçlerimde hep yanımda olan ablam deli paratonerine ve bi tanecik vivre sur le fil'e gönderiyorum. aslında elmyra'ya da gönderecektim ama rory benden önce davranmış o nedenle ona ancak sevgilerimi gönderebiliyorum buradan :)

günün anlam ve önemine ilişkin not 1: karılıksız artık bir master öğrencisi :)

günün anlam ve önemine ilişkin not 2: girecek olanlara güvenirligi, geçerliği yüksek ,objektif, standart sapması yerinde, kullanışlı, tabi ki kopyasiz ve şifresiz bir KPSS dilerim :)

big bro

2011-07-03T17:00:00.004+03:00

geçtiğimiz yıl bugünlerde ilk kez okuduğum 1984'ü internet sansürünün gündeme geldiği günlerde tüylerim diken diken olarak hatırlamıştım. sembolik anlatımın dibine vuran orwell, 2000li yıllar türkiye'sini düşünerek yazmadı elbette ama pek çoğunuzun da fark ettiği üzere sanki bizim hayatımız kaleme alınmış o kitap yazılırken. aranızda henüz okumayanlar varsa, tadını damağınızda bırakacak bir kaç cümle sizlerle:

* Düşünce suçu sonsuza dek gizlenebilecek bir suç değildi. Bir süre saklanabilirdiniz, ama yıllar sonra olsa bile, eninde sonunda sizi yakalamalarını engellemeyemezdiniz.

* Her eylemin sonucu, o eylemin içindedir... Düşünce suçu ölüm tehlikesini yaratmaz, düşünce suçunun kendisi ölümdür.

* Özgürlük iki kere ikinin dört ettiğini söyleyebilmektir. Eğer buna izin verilirse, gerisi kendiliğinden gelir.

* Oynadığımız bu oyunda, kazanmak söz konusu değil. Ama bazı yenilgiler ötekilerden daha iyidir, hepsi bu.

* En iyi kitaplar bize bildiklerimizi söyleyenlerdir.

kafanıza soru işaretlerini, içinize merak tohumlarını ekebildiysem ne mutlu bana. bir başka kitapta görüşmek üzere...

mülakatların efendisi

2011-06-30T21:14:00.001+03:00

yepyeni, taptaze mezunlara müjde! sadece google etmek suretiyle bir tıkta ulaşabileceğiniz piyasada milyon tane bulunan "yüksek lisans mülakatı deneyimleri" konulu yazılara bir yenisini ekleyen karılıksız, bir karılıksız cevaplıyor köşesiyle daha karşınızda!

daha önceden de haberini verdiğim gibi, bu hafta adı lazım değil bir üniversitede -burada öğrenci olacağımı düşünüyorum tabi, ümitler bu yönde- yüksek lisans mülakatına katılmaya hak kazanmıştım. bu haberin hemen ardından bitirdiğim üniversite de "gelsin bakalım, özledik keratayı" demiş. iki gün üst üste cici cici giyinip yollara düşen karılıksız bu ilk deneyimlerinde yaşadıklarını sizlerle paylaşacak.

kimisinin akademik hayallerle, kimisinin askerden bir süre daha kaçabilmek için, ama ne olursa olsun büyük beklentilerle başvurulan yüksek lisans programlarının mülakat kısmına gelebildikten sonra, büyük bir gerginlik baş gösteriyor ister istemez. başvurulan alana göre değişen, konu alanının kutsal kitabı sayılan kitaplar tozlu raflardan çıkıyor ve belki de 4 sene önce ilk kez karşılaşılan o temel bilgiler hatırlanmaya çalışılıyor.

peki yapmanız gerekenler neler:

* kesinlikle sırada bık bık bık "aslında yüksek lisans yapmak istediğimden emin değilim, hayatımın en güzel yılları geçip gidiyor ama ben hiç bir şey yapamadım henüz" diye öten tiplere aldırmayın, yıldırma psikolojisi oyununa gelmeyin!

* her üniversitenin kültürü farklıdır, kendi üniversitenizde hocalarınızla çok samimi bir ilişkiniz olabilir, hocalarınız ofislerine giden hiç bir öğrenciyi geri çevirmiyor olabilir. farklı bir üniversiteye başvurduğunuzda eğer ki soğuk bir kurumla karşılaştıysanız şaşırmayın: ülkemizin stanadartları onlar. sakin olun, paniğe mahal vermeyin.

* kararlıysanız kararlılığınızı kararlılıkla dile getirin!

* sakin olmaya devam edin.

* eğer sohbet havasında geçen bir mülakatsa kendinizi kaptırmayın, çaktırmadan görüşlerinizi öğreniyorlar!

* yine eğer başka bir üniversiteye başvurduysanız ve yeni başvurduğunuz üniversite lisans eğitimini aldığınız üniversite hakkında atıp tutacaksa buna izin vermeyin ama bunu politik bir şekilde yapın

* madem bu kadar heveslisiniz, okuyun, araştırın, başvurun, şansınızı deneyin, olmadı tekrar deneyin ama olmazsa da üzülmeyin! açıkçası ben öyle yapacağım

bir karılıksız cevaplıyor'un daha sonuna geldik. bunların dışında sorusu olanlar bana nasıl ulaşabileceğini biliyor. güzel haberlerle yeni yazılarda görüşmek ümidiyle, esen kalın sevgili okuyucular! :)

en yukarı!

2011-06-26T19:44:00.002+03:00

facebook üzerinde belki binlerce kez paylaşılmış minik bir klip var, teoman'ın mavi kuş ile küçük kız şarkısıyla birlikte oynayan. pek çok kişinin rüyalarındaki aşk hikayesini var klipte. her şeye rağmen birbirini deliler gibi seven bir çift... son nefeslerine kadar birlikte olan... birbirlerini bırakmayan...

klibe filmi bilinir yaptığı için teşekkür edebiliriz. ama eğer ki pixar'ın 2009 da hayatımıza kazandırdığı bu animasyonun sadece bir aşk hikayesi olduğunu düşünmenize neden olduysa, eksik bilgilendirmeden dolayı ne kadar kızsak yeridir!

insanın içini sımsıcak yapan bir film "up"

- merhaba bay fredericksen, lütfen beni içeri alın! diyen russell'ı içeriye almamakta direnen ancak sonra küçük tıknaz veledi hayatının tam ortasına oturtan bay fredericksen'in hayallerine -daha doğrusu eşinin hayallerine- sıkı sıkı tutunması, onları gerçekleştirmek için koooskocaman bir evi balonlarla gökyüzüne salması insanın içini yaşama sevinciyle dolduruyor.

defterin, o ana kadar hiç açılmamış son sayfasının fark edildiği anda ise gözyaşlarınızı tutmanız için hiç bir sebebiniz kalmıyor.

ayrıca büyük büyük sitelerin, apartmanların çevreyi sarmasına da güzel bir gönderme yapılmış...

eğer ki içiniz sıkıldıysa, hayallerinizden vazgeçmek üzereyseniz, bunaldıysanız ve her şey üstünüze geliyorsa "animasyonlar çocuklar içindir" ön yargısını kıran bu filmi izleyerek minicik bir mola verebilir, taptaze bir güney afrika havası alabilirsiniz :)

bir başka karılıksız the sinedrella'da buluşmak üzere, esen kalın! :)

merasim-i mülakat

2011-06-23T20:20:00.002+03:00

güya dönüşüm muhteşem olacak dedim, yine giremiyorum ilgilenemiyorum...

şu aralar hayatım bir garip. bir mektup yazmıştım.

"allahın emri peygamberin kavliyle yüksek lisans programınıza talibim"

demiştim. haber geldi,

"gelsin bir görelim nasıl biriymiş"

demiş bölüm başkanı. haftaya ziyarete gideceğim bir adet yayın dosyasıyla birlikte.

"niyetim gönül eğlendirmek değil, ciddi düşünüyorum. hem askerlik sorunum da yok efendim. en iyi adaylardan biri benim"

diyeceğim... umarım beni programlarına layık görürler.

iyi dileklerinizi eksik etmeyin, olur mu?

güzel haberlerle döneceğim :)

dönüşüm muhteşem olacak!

2011-06-08T22:37:00.002+03:00

Hayatımda şu son bir senede neler olduğunu 12 punto times new roman 2 satır aralığı ile yazmaya kalksam ve bu yazıları yazdığım kağıtları uç uca eklesem Çin Seddinde 46.867 kez git gel yapabilirdim. Dünyanın etrafında ise 23 kez dolanabilirdim o kağıtlarla.

Aşk, hırs, kin, nefret, para, seks, trafik, ödevler, projeler, entrikalar hepsi bu eğitim öğretim yılında oldu... Çokluk canım sıkıldı. Depresyona giriş denemelerim işlerimin yoğunluğu nedeniyle başarısız oldu. En uğraştığım ödevlerden en düşük notları aldım. Moralimin bozukluğundan öğrencilerimle kurtuldum. Aldatılmanın acısını kariyerime sarılarak dindirdim. Her defasında küllerimden dirildim.

"E peki bunca şey oldu da ne oldu Karılıksız? Bunca süredir kaçak göçek yazılarınla, tumblr ve facebook paylaşımlarınla ortalıktaydın? Yazmaya ara verdiğine değdi mi?" diye sorabilirsiniz -ki soranlar oldu- Değdi mi bilmiyorum, çünkü an itibari ile işsizim :) Ancak bazılarınızın bildiği gibi, beklediğim bazı haberler var. İşsiz kalmama değecek haberler... Dualarınızı, iyi dileklerinizi, pozitif enerjilerinizi, kısacası neye inanıyorsanız inanın benimle birlikte olmanıza ihtiyacım var. Umarım beni yalnız bırakmazsınız.

Bundan sonra eskisi kadar yoğun olmayacağım ve daha sık sizlerle olacağım. Bir türlü okuma fırsatı bulamadığım bloglarınızı teker teker okuyacağım, kitaplar içinde bir kurt yazılarıma yeniden başlayacağım kısacası yeniden aranıza döneceğim.

Dönüşüm muhteşem olacak elbette. Ama topu bu kez tam 90'a gönderirken Ajda eşlik edecek bana. Karşınızda bambaşka bir Karılıksız ve Bambaşka biri :)

Keyifli dinlemeler

karılıkız ile tam 90'a! şarkı no: 16

2011-05-28T23:12:00.004+03:00

kalırım bir başıma karanlık çökünce
yokluğun sarar ateşleriyle
bir kez daha yakıp kül eder beni
kavrulup giderim gözlerinde

gün sorar bana seni her seferinde
söyleyecek sözü utanır bulamam
geri dönmez günler siteminde
savrulup giderim ellerinde

ne yapsam kurtulamam
çektiğim acılardan
suç benim günah benim
hüküm giydirmek senin

çal beni yine geceden
sür beni yine sehere
ümide bir yol ver
hüznü unutup gitsin

anarşizmin el kitabı: bölüm 1 - bir insan neden anarşist olur? ver 2.0

2011-05-09T20:50:00.001+03:00

aylar, hatta yıllar önce, anarşizmin el kitabı yazı dizimin ilk bölümü olan "bir insan neden anarşist olur?"u yayınlamıştım. bu yazımda ise nedenlerime bir yenisini ekleyip, yapmayı planladığım anarşik eylemlerle sizinle olacağım.

bildiğiniz gibi ÖSYM geçtiğimiz yıl lisans KPSS sonuçlarının açıklanmasından beri henüz kendisini temizlemeyi bir türlü başaramasa da kendisi sütten daha temizmiş gibi davranarak öğrencilere eziyet etmeyi görev edindi. kendi girdiğim sınavlardan çeşitli örnekler vermek mümkün. ancak şu an için sadece KPDS 2010 sonbahardan küçük ve çarpıcı bir örnek vermek istiyorum. gözlüğünün çerçevesi metal olan kızdan gözlüğünü çıkartması istendi. bildiğimiz numaralı gözlüğün çerçevesi ankara'da bir okulda görevli polisler için sorun yarattı!

ardından rezaletler son buldu mu? hayır tabi ki. YGS sonrası çıkan şifreleme iddiaları, ankara üniversitesinin yaptığı ölçme değerlendirme açıklamaları, ODTÜ'den yapılan "şifreleme var" açıklaması, başbakanın tatmin olması, nimet hanımın tatmin olması, ardından ÖSYM başkanının suçlu çıkması, ALES'te yaşanan rezalet bla bla bla derken en son da gece yarısı öğrencileri arayıp "ayyyy kusra bakmayın, biz sıç- aman pardon, şeytmişiz de bir de sıvayalım dedik. sıvadık ama örtmedi üzerine bir de çiçek diktik" demeleri bardağı taşıran son damla oldu benim açımdan.

bugün KPSS başvuruları başladı. bu yaşımda, neredeyse ömrümün yarısı diyebileceğim bir süredir, 8 senedir, kendimi paraladığım mesleğimi gerçekten bana ihtiyacı olan öğrencilerle yapabilmem için "başarılı" olmam gereken sınavın başvuruları yani. bugüne dek "aldığım puan benim sınıftaki iletişimimi, branş bilgimi, mesleğime karşı tutumumu nasıl ölçeçek? hani süreç+sonuç odaklı değerlendirme nerde?" diye düşünürken, bundan sonra "acaba gerçekten aldığım puan bu mu?" diye düşüneceğim.

"kıçı kırık" bir üniversite öğrencisi bile sistemdeki hatayı fark edebilirken,eğitim bilimcilerimiz neredeler? neden tepkilerini dile getirmiyorlar? daha pek çok soru var sorulacak elbet. ki soruluyor da. bu kadar mı basit insanları görmezden gelmek? kuruma güven bu kadar azalmışken neden ölçme değerlendime sisteminde reforma gidilmiyor? ÖSYM, TODAİE benzeri bir enstitüye dönüştürülüp lisans üstü eğitim veren bir kuruma dönüştürülüp hem kuruma güven tazelenip hem de işlerin daha bilimsel bir şekilde işlenmesine izin verilmiyor?!?

o kadar sinirliyim ki! daha fazla yazacak gücüm gerçekten yok ne yazık ki. umarım artık bir şeyler yoluna girer ve bilimle, eğitimle ve geleceğimizle oynanmaması gerektiği fark edilir.

hoşça kalın -eğer kalabiliyorsanız-

not: içmihrak'tan alıntıladığım görselin altında anarşist planlarımı yazamadığım için de ayrıca üzgünüm

karılıksız ile tam 90'a! şarkı no: 15

2011-04-03T19:24:00.002+03:00

Ufacık bir çocukken, hoppidi hoppidi ortalıkta ortalıkta zıplayabileceğim, zıplayamasam bile dans edebileceğim şarkıları başa alır alır dinlerdim kasetlerde. Sibel Alaş'ın Fem'inde bu şarkı Firar'dı ve A1 de olduğu için albümün geri kalanını hiç dinlememiştim sanırım.

Yıllar sonra, internette gezinirken rastladığım bu şarkı için "iyi ki küçükken dinleyip tüketmemişim" diyebildim sadece...

Benim olmadın gözüm görmüyor
Ölesim var ya yürek yetmiyor
Şeytanı duydum çek git diyor
Beni gönderme

Benim olmadın yanıyor canım
Sorasım var ya dünüm yarınım
Kafam almıyor bana mı kıydın
Dilim öğretme

Küçücük yüreğimle ben sana
Adam boyu sevdalar büyüttüm
Ama inandıramadım

Büyü bozuldu dünya yalan
İçimde bir şeytan durmadan

Yağmurlar düşüyor üzerime
Yar benden geçiyor bile bile
Emir kimden niye soldu çiçeğim
Sendin ben gonca fem’dim

Bu kez çiçek ve gonca fem için gidelim 90'lara...

Keyifli dinlemeler...

bir "neden ben!" isyanı -ya da "n'olur inanma!"-

2011-03-13T19:28:00.001+02:00

uzun bir aradan sonra yepyeni bir "karılıksız cevaplıyor" köşesiyle karşınızdayım sevgili dostlar! -aslında bu kez bir cevaptan çok bir soruyla karşınızdayım ama şhhh! bozuntuya vermeyin sakın :)-

ismi lazım değil bir blogger'ımızın (bkz: bizim bir arkadaş) bu güne dek biten/başlayamadan biten ilişkilerinin %100ü aynı sebepten olmuş. karşılaşılan cümlelerin ana fikri genellikle şu "iddialı karakterinden korktum"

hayır, anlamıyorum ama anlamaya çalışıyorum; adam mı yiyor o karakterim? (pardon; arkadaşın karakteri)

bu şaka gibi olaya mantıklı bir tepki vermek mümkün değil ne yazık ki. biri bana açıklayabilir mi?

sıradaki şarkımız bu şekilde kaçırdığım son adama gelsin:

sezen söylesin: şanıma inanma!

görünüşüme bakıp da sen beni
sakın ha, cin fikirli sanma
hani yağmasan da gürle benim durumum
çalımıma aldanma

okurum, yazarım, konuşurum
kelimelerin efendisi yim amma
aşka gelince enikonu safım
sen şanıma inanma

dip not: kimse almasın seni, yine bana kalasın!

dip not 2: dön, dolaş, yine bana gel!

başıma gelenlerin sorumlusu

2011-02-16T12:44:00.001+02:00

Yukarıda fotoğrafını gördüğünüz kişi Sultan II Mahmud'dur. Kendisi Osmanlı Devletinde en reformist idareci olma sıfatını taşır. Mekteb-i Harbiye'yi kurmuş, OKPSS* uygulamasını başlatmıştır.

Tabi benimle bunların ne ilgisi var değil mi? KPSS'ye hazırlanmaya çalışıyorum sevgili dostlar. Uzun süredir ne blogda, ne msnde, ne de facebookta görünmeme sebebim, kitapların arasında kaybolmuş olmam ne yazık ki...

Elimden geldiğince yine sizlerle birlikte olmaya çalışacağım ancak okul, iş, sınav hazırlığı derken ortalarda pek görünemeyeceğimi tahmin ediyorum son bir ayda olduğu gibi...

Hepiciğinizi çok seviyorum! Sahalara bomba gibi döneceğimden şüpheniz olmasın :)

Beni bekleyin anacım!

OKPSS (kıs.) Osmanlı Kamu Personeli Seçme Sınavı

...

2011-01-16T00:00:00.003+02:00

hayatımda olmamanın onuncu günü, yeryüzündeki yirmi üçüncü yılın bugün doluyor. tam yedi buçuk aydır bir varsın, bir yoksun ama hep kalbimdesin... doğum günün kutlu olsun...

every time i think of you - seni her düşündüğümde
i get a shot right through into a bolt of blue - bir şimşek düşmüş gibi vuruluyorum
it’s no problem of mine but it’s a problem i find - bu benim sorunum değil, benim bulduğum bir sorun
living a life that i can’t leave behind - arkamda bırakamadığım bir hayatı yaşamak

there’s no sense in telling me - bunu bana söylemene gerek yok
the wisdom of a fool won’t set you free - bilmemenin, aptallığın bilgeliği seni özgür bırakmayacak
but that’s the way that it goes - ama bu iş böyle yürüyor
and it’s what nobody knows - ve bu kimsenin bilmediği şey
and every day my confusion grows - ve karışıklığım her gün büyüyor

every time i see you falling - seni her düşerken gördüğümde
i get down on my knees and pray - dizlerimin üzerinde doğrulup dua ediyorum
i’m waiting for that final moment - o son an için bekliyorum
you’ll say the words that i can’t say - benim söylemeyemediğim sözcükleri senin söyleyeceğin o an...

i feel fine and i feel good - iyiyim ben ve gerçekten iyiyim
i feel like i never should - asla hissetmemem gereken bir şekilde hissediyorum
whenever i get this way, i just don’t know what to say - ne zaman bu yola girsem, ne diyeceğimi bilemiyorum
why can’t we be ourselves like we were yesterday - niye dünkü gibi kendimiz olamıyoruz

i’m not sure what this could mean - bunun ne anlama geldiğinden emin değilim
i don’t think you’re what you seem - senin de göründüğün gibi biri olduğunu sanmıyorum
i do admit to myself - kendime itiraf ediyorum ki
that if i hurt someone else - eğer birini incitirsem
then we’d never see just what we’re meant to be - seninle olmamız gereken şeyi asla göremeyeceğiz

every time i see you falling - seni her düşerken gördüğümde
i get down on my knees and pray - dizlerimin üzerinde doğrulup dua ediyorum
i’m waiting for that final moment - o son an için bekliyorum
you’ll say the words that i can’t say - benim söylemeyemediğim sözcükleri senin söyleyeceğin o an...

bir mimci bir mimciye gel beraber bir mim yazalım demiş

2011-01-15T12:34:00.001+02:00

Yeni yılın ilk mimi Mr. E'den geldi. Unutmadan yazacağım, evet, aynen böyle. Burdan buyrun :)

*En sevdiğim kelime?
"peki" çok fazla kullanıyorum. gereğinden fazla... ama seviyorum da bu sözcüğü :)

*En nefret ettiğim kelime?
"bilmiyorum" elinin körü derler adama! bilmiyorsan burda işin ne?!?

*Ne sizi heyecanlandırır?
fark yapmaz :) her şeye heyecanlanabilirim ben

*Heyecanınızı ne öldürür?
karşımdakinin boş bakışları... "eee... ne var yani?" demesi falan... uç orda ona!

*En sevdiğiniz ses?
sessiz bir gecede, dalgaların ve cırcır böceklerinin sesi... -en özlediğim ses de bu sanırım-

*Nefret ettiğiniz ses?
sabah uyurken, üst kat komşumun, hala halı sermediği odada bilye benzeri bir şeyi yere düşürdüğünde çıkan ses

ayrıca metal bir zemine başka bir metal ile vurulduğunda çıkan o iğrenç ses (evet, yatılı öğrenciydim)

*Hangi mesleği yapmak istemezsiniz?
Hakimlik

*Hangi doğal yeteneğe sahip olmak istersiniz?
Karşımdakinin aklını okuyabilmek isterim. Bakayım ve anlayayım şak diye! Bir de görünmez olup gezineyim bakalım arkamdan ne işler çeviriliyor :)

*Kendiniz olmasaydınız kim olmak isterdiniz?
iyiyim ben kendim olarak ya. sıkılsam da darlansam da memnunum.

*Nerede yaşamak isterdiniz?
nerede olursam olayım bir kaç sene sonra sıkılacağımdan eminim :) ama paris ya da dublin fena olmazdı :)

*En önemli kusurunuz nedir?
çenemi fazla tutamamam. bazı insanlara hak ettiğinden fazla değer vermem.

*Size en fazla keyif veren kötü huyunuz nedir?

bilemedim şimdi.

*Kahramanınız kim?
bana kalsın o

*En çok kullandığın kötü kelime;
g*t, b*k, s*ç -fırat'ı seviyoruz:)-
*Şu an ki ruh haliniz;
"bitse de gitsek"

*Hayat felsefenizi hangi slogan özetler?
"yapmayıp pişman olacağına, yap sonucuna katlan"

*Mutluluk rüyanız nedir?
şu an için tek rüyam, hayalim, dileğim, onunla birbirimize sarılıp, upuzun deliksiz bir uyku çekmek

*Sizce mutsuzluğun tanımı?
ne istediğini bilmemek

*Nasıl ölmek isterdiniz?
en huzurlu anımda ölmek isterim ama "kader kısmet" bu işler

*Öldüğünüz zaman cennete giderseniz Allah’ın size ne söylemesini istersiniz?
değmiş mi bak bakalım

peki bu mim kime gitsin?

pek sevgili blogger arkadaşım recai, mehdi, mustafa, ahmet, mehmet, akın, sezai, ragıp yani kısaca Li'l iL'e gitsin

ce-eeeeeeeeeeee!

2011-01-11T12:18:00.002+02:00

kıreyzi görl bir mim göndermiş, demiş ki "niye böyle saklanıyoruz?". kimliğini açıklamayan, zorro edasıyla gezinen bir blogger olarak tam yerine geldi diyebiliriz aslında :)

bu benim ilk bloğum değil bazı arkadaşların da bildiği gibi. bundan önce günlük tadındaki yazılarımı yazdığım bir bloğum daha vardı. ne yazık ki orada gizliliğe önem vermediğim için, tatsız olaylar yaşadım. acilen bloğumu kapattım. daha sonra aldığım bu blogda ise gizlilik en önem verdiğim noktalardan biri oldu. tabi bazen bazı bloggerlara ce-eee yapmıyor da değilim ;)

e peki bu mim kimlere gitsin:

arya in neverland
no parking
pippi haşmet
kirli selpak
melly lazy

haydi bakalım bekliyoruz :)

bizim yerimize söylenenler

2011-01-10T15:14:00.002+02:00

Müzik sektörünün insanların aşk acılarından beslenen, kan emici bir sektör olduğundan daha önce twitter'da bahsetmiştim. zaten böyle bir sektör olmasa da her anımız müzik ile iç içe olduğundan, pek çok duygumuzu müzik ile ifade edebildiğimizden neşemizi, mutluluğumuzu, coşkumuzu, ayrılığımızı, üzüntümüzü müzikle yaşıyoruz, müzikle ifade ediyoruz. tıpkı sinirimizi olduğu gibi...

çok sinirlendiğinizde, karşınızdakine beddua etmek istediğinizde kullanabileceğiniz, türk müziğindeki en güzel bedduaları içeren şarkılar top 3 listesi sizlerle:

Türk Halk Müziği Kategorisi:

onu kaybetmekten mi korkuyorsunuz, adamın gözünü korkutmak mı istiyorsunuz; söyleyiverin ramo'yu anlasın başına gelmesi muhtemel şeyleri :)

keten gömlek sekiz kat
dördünü giy dördünü sat
benden başka yar seversen
kalkma döşeklerde yat

Türk Pop Müziği Kategörisi:

sorun dilleri fitne fücür kaditin teki mi? sezen aksu'ya havale edin hemen, o söyleyivermiş zaten bizim yerimize...

bak atının terkisine de atmış gözleri şaşı gelini
mor kaftanlara sarmış haspam odun gibi belini
ah verin elime de kırayım cadının derisi kara elini
seni gidi dilleri fitne fücur kıyametin gelsin!

Arabesk/Fantazi Müzik Kategorisi:

platonik aşktan mı müzdaripsiniz? aşk acısıyla yanıp kavrulurken ağzınızdan çıkan sözler için çoğunlukla pişman olup "ahlarım beddua değil" diye gezen drama kraliçesi modunda mısınız? o halde yıldız tilbe söylesin sizin için...

sen de sev ama sevilme
aşk acısı çek ben gibi
çok özle ama kavuşma
kavuşamadığım gibi

Bakın listemiz hemencik oluverdi bile. Zaten söylemişler söylenecekleri bizim yerimize onlar. E bundan sonra bana ancak "benden başka yar seversen/kalkma döşeklerde yat" demek düşer :)

anneleri kullanma kılavuzu

2010-12-22T22:27:00.001+02:00

elbette ki pek çoğumuz için annelerimiz "çiçekten, böcekten, sarı saçlı bebekten, hatta ve hatta canımızdan çok" sevdiğimiz insanlar... ancak bu onlarla "hiç durmadan, ebediyen, daima, mütemadiyen, ilelebet, ölene dek" iyi anlaşabileceğimiz anlamına gelmiyor.

yanlış anlaşılmaya mahal vermek istemem, iyi anlaşmaktan kastım, iletişim sorunu yaşamadan gül gibi geçinip gitmek. ancak kuşak farkı mı dersiniz, karakter çatışması mı bilemem ama mutlaka "artık yeter!!!" dediğimiz anlar hepimizin oluyor, eminim buna. ("benim o olmayan, var!" derse çıksın karşıma hülen!)

iletişim kopukluğu yaşamamak için "aynı dil"i konuşmak gerekiyor tabi ki. annelerin kendilerine oluşturdukları jargonu çözmüş olmak onlarla iletişimi kolaylaştırmak adına atılmış çok büyük bir adımdır. ayrıca kız evlatların ileride anne olduklarında işlerini oldukça kolaylaştıracak bir şey. (ney? hede!)

kılavuzumuzun ilk bölümü, annelerin pek çok şart altında, aslında "her şartta, her koşulda" kullandığı kalıp cümlecikler ve bizim tepkilerimizden oluşuyor:

* kimmiş o?
- kim diyen!
* ?!?

* anne, arkadaşlarla buluşucaz
- hangi arkadaşların
* özgelerle anne
- hangi özge?
* tanımazsın annecim
- ya tanırsam
* ?!?

* öf anne ya, abartma lütfen, alt tarafı yarım saat geç kaldım
- anne olunca anlarsın
* ?!?

* öf, darlandım ha, canım sıkılıyo be anne
- sıkı can iyidir
* ?!?

* anne bak yirmi beşime geldim, evlensem çocuğum olur. neden bana güvenmiyorsun?
- sana değil çevreye güvenmiyorum ben!
* ?!?

* anneeeeeeeeeeeee, fransızca kitabım nerdeeeeeee?
- nereye koyduysan oradadır
ya da
- ağzımın içinde
* ?!?

* ama anne bi açıkl...
- BANA ANNE DEME!
* ?!?

* kahretsin ya, allahım özene bezene yaratmış beni!
- ben yaptım!
* ?!?

aynı dil olayını çözdükten sonra, sıra kılavuzumuzun asıl kısmına geliyor. hangi durumda ne yapmak gerek.

- öncelikle büyüdüğümüzü ispat etmemiz gerekiyor. 40 yaşına gelmiş, kazık kadar adama, 5 yaşındaki çocuk muamelesi yapan anneyi gördükten sonra bunu yapmak gerektiğine karar verdim. tamam, annelerimizin ilgisinden hoşlanabiliriz ama bu da bir yere kadar canım. olmaz ki öyle her zaman, her zaman.

- aynı meslek grubundan olmamızın haricinde, mesleğimize karışmalarına izin vermemek gerekiyor. 1 tane fidan gibi, 2 tane dalyan gibi doktor yetiştirip, fidanımızı bir cengaver dahiliyeci, dalyanlardan birini bir selvi kardiyologla evlendiren, en küçüğe de bir eczacıyı gözüne kestiren g.g. kod adlı annenin, çocuklarından ve gelin/damatlarından etkilenip, doktorluk yapmaya kalkarken gördüğümde verebildiğim tek tepki "tanrım!" oldu çünkü.

- uzun uğraşlar gerektirecek olsa da annenize bilgisayar monitörü ve televizyon arasındaki farkları anlatın. bilgisayarın monitörden ibaret olmadığı, monitörü kapatmakla bilgisayarın kapanmayacağını ona sabırla açıklayın.

- pek çok durumda, çeşitli sebeplerden anlaşmazlığa düşeceksinizdir. bu gibi durumlarda sakinleşip, sorunu sonrasında değerlendirmeniz, her iki tarafın da sinir sağlığı açısından yaralı olacaktır. baktınız yine olmadı "he de geç"

- üniversite öğrencisiyseniz, karne almadığınızı her dönem sonunda hatırlatın.

- çok sinirlenirse, güdümlü anne terliklerinin menzilinde bulunmayınız :)

- aslında baktım da, büyüdüğünüzü ispat etseniz, sorunun ÇOK büyük bir kısmını çözmüş olursunuz. n'apın n'edin büyüdüğünüzü ispatlayın.

- son olarak da annesi yanında olanlar, gidin annenizi kocaman öpün, uzakta olanlar bir telefon edin, eğer buna da imkan yoksa, en içten dualarınızı -bir kez daha- gönderin ona...

kullanım hatalarından müessesemiz sorumlu değildir. irtibat için aşağıdaki yorum tuşunu kullanabilirsiniz :)

reality vs. expectations

2010-12-11T20:00:00.001+02:00

Hani normalde romantik komedilerde böyle imkansız aşklar olur; sonracıma, birden u dönüşleri olur, beklersin ya böyle mutlu sonla biteceğini de bilirsin. Eğer 500 Days of Summer'ı da öyle bir film sanıyorsan avucunu yalarsın sevgili okuyucu.

İzleyince seni bunalıma sokacak bir film değil kesinlikle. Çünkü "gerçekçi". Filmin başında her ne kadar

note: the following is a work of fiction. any resemblance to persons living or dead is purely coincidental.

dese de bir kaç saniye sonra olayın iç yüzünü öğrenebiliyoruz.

especially you jenny beckman.
bitch

Bu gerçekçi filmle ilgili söyleyebileceğim EN önemli şey, Expectations vs. Reality sahnesi herkesin en az bir kez başına gelmiş olduğundan tokat gibi yüzünüze çarpacak.

Videoyu buraya eklemem spoiler'ın alası olacak olsa da filmi izleme şansı olmayacaklar için iyi bir şey yapmış olucam ben :)

İzleyin gari!

karılıksız ile tam 90'a! şarkı no: 14

2010-12-09T20:18:00.004+02:00

Bu şehrin meydanlarında, garında, rıhtımında

Sensizlik bir türlü yakamı bırakmıyor

Bütün duraklarda, kahvelerde

Büyük, küçük yalanların

Dönüp dönüp vuruyor ansızın beni yerden yere

Yok ettim salındığın billur aynaları

Şimdi uzun uykuların tam zamanıdır

Bir yorgan misali örtündüm yalnızlığı

Bu yıl da aşk buraya hiç uğramadı

Silinsin izim, hiçliğim sokakta kalsın

Gölgemi yakın, bu dünya beni yok saysın

Emanet ettim bıraktığın herşeyi

Dedim siz susuz bırakmayın menekşeyi

Top bu kez Sezen'le tam 90'da... Keyifli dinlemeler

cıncıl beeeeels, cıngıl beels

2010-12-08T18:50:00.002+02:00

Artık mimleri vakitlice yazma kararı aldığımdan sevgili Mellyciğimin mimini hiç aksatmadan yazıyorum :)

Yeni yila nasil ve kimlerle girmek istiyorsun?
Yılbaşını pek sevmem aslında ben. Yani dışarıda kalabalığı sevmediğimden, partileri, sokakları, sonracığıma özel eğlenceleri sevmem. Nasıl girmek isterdim, Apple benimle barışmış olsun, alalım içeceğimizi, filmimizi, oturalım birlikte izleyelim onu, sonra işte dışarıdan patır patır sesler gelsin, "Ne sesi ki bu? Havaifişeeeeeeeeeeeeeeeeeek! Saat kaç ki?" diyelim birbirimize, bir de bakalım 2011 olmuş olsun falan filan :)

Yeni yilda neler yapmak istiyorsun?
Hmm.. "New Year Resolutions" demek ha? :P

2011 için ilk hedefim en az 36 tane kitap okumak.

Sonra ortalamamın içine etmeden mezun olabilmek.

ALES, KPDS, KPSS gibi 4 harflilerden alnımın akıyla kurtulabilmek.

Dinlenebilmek.

İş bulabilmek.

Bir de son olarak Apple'ımı istiyorum 2011'de. -Girmeden gelse daha bir makbul olur sanki?:)-

Yeni yil sence ne demek?
Yeni bir saatli maarif takvimi, yeni bir ece ajandası demek.

Yeni yilda ne olursa çok mutlu olursun?
Atanırsam mutlu olurum :)

Apple'ı saymıyorum bile :P

!!!Buradan sonrası sosyal içeriklidir!!!

Hani o kızcağızın bebeğini düşürten polis! 2011 var ya, sana girsin!

KPSS kopyacıları! Sınav girişlerinde kafamızdan sökülen her tel toka var ya, onlar da teker teker size girsin!

Yeni yila dair mesajin nedir?

C'mooon guys! Yurtta barış, dünyada barış! Yemeyin birbirinizi, insan genleri taşıdığınızı fark edin ve buna yakışır davranın!!!

!!!Sosyal içerik sona ermiştir!!!

Bu mimi göndermesi var bir de, değil mi? Hmm... Haydi bakalım...

Dereotundan Nefret Ederim

Cips Yiyemeyen Kız

Saçmalıklar Diyarında Tavşan Kovayalan Kaplumbağa

Mupmutlu Yıllar Hepinize :)

sevgili arsız ölüm

2010-12-05T13:32:00.002+02:00

azrail mesaideyken daha bir üzücü oluyorsun sevgili ölüm. sen de sevgilisin, tamam, ama senden çok sevdiklerimi benden aldığında nedense bir garip hisse boğuyorsun beni...

ilk tanışmamız nişanlımı elimden almanla olmuştu. nişanlımdı, çünkü kulaklarımı delmeye götürdüğünde beni ikna edebilmek için bir de yüzük almak zorunda kalmıştı bana ve şakacı mizacıyla "ben sana yüzük aldım ya, nişanlandık şimdi biz!" diyerek nişanlım olmuştu, oyun arkadaşımdı, çünkü annemin evde olmadığı soğuk ve karanlık kış günlerinde benimle evcilik oynardı. dedemdi o benim... ve onu benden aldığın zaman, o kadar boşluğa düşer gibi olmuştum ki, beş yaşındaki aklımda oturup dua etmiştim yaratıcıya bir an önce mahşer günü gelsin diye. - demek ki kıyameti mahşer sanıyormuşum. -

daha sonra uzun bir süre kendini unutturdun bana. karşı komşumuzu ziyarete geldiğini öğle yemeği için eve geldiğimde öğrendim. artık baharda üzerine pudra şekeri dökülmüş kocaman çilekler yoktu demek... ve olmayacak bir diğer şey de zehra teyzemdi...

büyükbabamı yanına aldın sonra bir ramazan günü...

ama en acısı ne oldu biliyor musun sevgili arsız ölüm? büyükannemi alışın... gurbete ilk çıkışımdan hemen önce, elini öptüğümde onu son kez gördüğümü bilememiştim -doğal olarak-, ve bilseydim de terk eder miydim evimi okulum için, gider miydim gurbet ele bilemiyorum.

o günden sonra sevgili ölüm, evimden her ayrılışımda içimi bir korku kapladı, annemi, ananemi, sevdiklerimi ya bir daha göremezsem diye, ya onlar beni bir daha göremezse diye...

tam geçtiğimiz hafta, şu an oturduğum yerde oturarak sohbet ettiğimiz komşumu da yanı başına alman yine hortlattı korkularımı...

böyle hatırlatmasan diyorum kendini...

*başlık için tıktık

yaparım bilirsin!

2010-11-27T12:46:00.002+02:00

haykıracak nefesim kalmasa da ; gözlerim görmese de severim yine kalbimi durmuşsa bile çaptıracak o adamı ben.

YAPARIM BİLİRSİN!

hobilerim arasındaaaa

2010-11-24T23:26:00.001+02:00

deli paratoneri'nden gelen bu mim'i de unutmadan yazıyorum :) büyük gelişme ver artık bende:)

"Bu seferki mim konumuz hobilerimiz, sosyal yaşantımız... Çalışma yaşamı, ev, okul dışında ne tür uğraşlarımız var? 3 tane yazıcaz :)" demiş sevgili paratonerimiz.

hobilerim arasında bana verilen tavsiyelere kulak asmamak ilk sırada yer alıyor benim. çok severim insanlardan akıl alıp alıp kendi bildiğimi okumayı. gerçekten hobi halinde geldi diyebilirim. o derece :)

bir diğer hobim, baskısı yapılmayan kitapları arayıp arayıp bulamamak. çok uzun süredir aradığım, uğruna gezdirmedik sahaf bıraktırmayan kitaplar var mesela... -orospu kırmızı da bunlardan biri-

son hobimde sınav haftalarında hastalanıp, yorgan döşek yatmak. üniversiteye başladığımdan beri, yok yok lise ikiden beri, sektirmeden, her sınav haftasında grip oluyorum. şimdi olduğu gibi tıpkı

mimi aslında kırmızı balonlu kıza gönderecektim ama zaten deli paratoneri onu mimlemiş. o sebeple bu mim bütün sevip de kavuşamayanlara gelsin diyorum :)

memetçik memet

2010-11-23T21:28:00.001+02:00

ne kadar arsız bir blogger oldum anlatamam. mim dilenip sonra da yazmayı unutuyorum. bazılarını hazırlayıp taslak olarak kaydetmeyi akıl etmişim allahtan da sıkıntı olmuyor. eğer sizden de mim isteyip yazmayı unuttuysam kusuruma bakmayın.

bu kez unutmuyorum ama sevgili deli paratoneri nden "zorla" aldığım mimi yazmayı. konu kitap çünkü :)

Mim Konusu:
Kitaplığınızın karşına geçin. Gözlerinizi kapatın. Derin bir nefes alın. Elinizi kitapların üzerinde gezdirin ve birini seçin. Şimdi gözlerinizi açın. Bir kitap seçmiş durumdasınız. O kitabı satın aldığınız yada hediye gelmişte olabilir anı hatırlamaya çalışın. İlk kez okuduğunuzda neler düşünmüştünüz, hatırlayın. Şimdi sayfaları şöyle hızlıca bir dolanın ki, kitabın kokusu burnunuza gelsin. Evet, ne güzel bir koku bu! 55. sayfayı bulun. Sayfayı tekrar okuyun. Sayfadan bir paragraf seçin ve mim konusu olarak bunu blogunuza yazın. Daha sonra siz de arkadaşlarınızdan üç tanesine cevaplaması için gönderin.

Mim Kuralları:
- Mimlenenler mimi cevaplamak zorundadırlar, mim bozulamaz.
- Mimin bozulması teklif dahi edilemez.
- Mim yalnızca 3 kişiye gönderilebilir.
- Karşılıklı mimlemeler yasaktır.
- Mim, her bir blog için sadece bir kez cevaplanabilir.
- Mim kurallarının ilk 6 maddesi değiştirilemez.

Mimlenenler:
Piglet
iris
hayat erkeği

elime gelen kitap, bundan yaklaşık 6 sene önce tüyap bursa kitap fuarından aldığım memetçik memet. fuara ailemden gizli gitmiş, tüm paramı orada harcayıp geri dönmüştüm. memetçik memet'in ilgimi çekme sebebi mehmet başaran'ın köy enstitüsü mezunu bir öğretmen/yazar olmasıydı ve ben de o zamanlar bir öğretmen okulu öğrencisiydim. hiç tereddütsüz almıştım kitabı. okurken ise ne kadar garip bir ülkede yaşadığımızı düşündüm hep...

55. sayfadan ise bir paragraf değil bir cümle:

"anası da babası da enstitüydü"

(ve evet; aslında şimdi fark ettim ki yarın onların günü, anası da babası da enstitü olanların, her şeyi evlatçıkları, bir dünya çocuğu olanların günü... bütün öğretmenlerimizin de günü kutlu olsun gelmişken)

...

2010-11-22T10:28:00.001+02:00

http://fizy.com/s/104ohq

çocukluğumda her yere sürüklediğim, acıkmasın diye ona mama almaya giderken kaybolduğum, hemen hemen bütün fotoğraflarımda yeri olan, sarılarak uyuduğum, dedemin hediyesi bir bebeğim vardı. öyle severdim ki onu, lisede o soğuk yatakhanede bile can yoldaşım o olmuştu. her oyuncak bebek gibi onun da bir ismi vardı ve eğer ileride bir kızım olursa ona da bebeğimin adını vermek isterdim:

zeynep...

bana "sen hiç çocuğuna isim düşünür müsün?" diye sorduğunda beğendiğim isimleri sıralarken zeynep demeyi de unutmamıştım haliyle. ardından da erkan oğur'un o çok sevdiğim türküsünü söylemiştim

zeynebim zeynebim
allı zeynebim
beş köyün içinde
şanlı zeynebim

cevabı ise tek cümlelik olmuştu

zeynep candır...

nereden bilebilirdim ki yara bandı olduğum yarayı kanattığımı?

nereden geldi bu aklıma? dün, zeynep'i buldum çocukluğumun geçtiği evde. artık tozlanmış elbisesiyle, mavi gözleriyle bana bakıyordu yüzünde o her zamanki gülümsemesiyle.

uzandım, aldım, boş gözlerle ona bakarken, hayatımın son bir kaç ayını geçirdim gözden ve sonunda sımsıkı sarıldım zeynep'e... hem zeynep'e hem de ona...

karılıksız ile tam 90'a! şarkı no: 13

2010-11-12T11:45:00.002+02:00

geçtiğimiz günlerde eve misafir gelen küçük kızın "ben büyüyünce ismail yk ile evleneceğim" demesi üzerine dumura uğramadım değil. benim küçükken televizyondan aşklarım vardı. dum kah kah şarkısı zamanında çelik'e, beybi feysini görür görmez burak kut'a aşık olmuştum. evet şu yaşımda bundan utansam bile bunlar benim geçmişim. geçmişimle yüzleşmem lazım.

eski aşkım burak'ın benim ona karşı olan duygularımı dillendirdiği şarkısı "heyecanlıyım" ise daima çalma listemde yer etmiş bir parçadır.

öyleyse topu bu kez çocukluk aşkım için gönderiyorum 90'a.

keyifli dinlemeler :)

/ˈlʌv.li/

2010-11-12T11:29:00.001+02:00

Aynı ödül, hemen ardarda hem Usturupsuz'dan hem de eLmyra'dan gelince gözlerim dolmadı desem yalan olur. "Yazdıkların okunuyo heee" dedim kendi kendime :)

Beni bu şerefe layık gören sevgili blogger'lara teşekkürü bir borç bilirim.

Öpüldünüz :)

la fille sur le pont

2010-10-30T23:08:00.002+03:00

Fransız filmlerini severim. Jeux d'Enfants onyüzbinmilyon kez izlediğim, her defasında da ağlamaktan gözlerimi kurutan bir filmdir. Büyüyünce kayısılı turta olmak istemem de o yüzdendir.

"Kötü yollar yoktur, kötü rastlantılar vardır" diyen bir film La Fille Sur Le Pont. Filmin adıyla nerede karşılaştım, nasıl indirdim hiç hatırlamıyorum. Uzun süredir listemde olduğunu, bir kaç kez izlerken uyuyakaldığım için rafa kaldırdığımı hatırlıyorum sadece. Kafamı dağıtmak isterken, bir şeylerden kaçıp kurtulmak isterken "Hay ben böyle şansla nerelere gideyim nasıl edeyim yarabbim! Bende kader olsa zaten anamdan erkek doğardım, hatta Usturupsuz'un dediği gibi hiç doğmazdım, anam düşük yapardı! Çok darlandım! Ayh! Haydi, film izleyeyim de kafamı dağıtayım bari..." diyerek açtım.

Şansıma küfrediyorken, filmin şansla ilgili çıkması büyük bir rastlantıydı. -sanırım evren burada bana bir mesaj vermek istedi.-

"sana bir hikâye anlatacağım. uzun zaman önce caddenin çift tarafında oturdum, 22 numarada. karşıdaki evleri seyrettim. daha mutlu insanları düşündüm. odaları daha güneşliydi, partileri daha eğlenceli. ama aslında odaları daha karanlık ve küçüktü ve onlar da karşıdaki evleri seyrettiler. çünkü, biz şansı hep sahip olmadığımız şeyler olarak düşünürüz."

diyor filmin esas oğlanı bir yerde. Sanki Pollyanna'ymışçasına, Amelie'ymişçesine bir etkisi var Gabor'un filmde...

Aşka inanmıyorsanız eğer Adele Yunanistan'dayken, Türkiye'de olan Gabor'un aralarındaki diyaloğu duymanız sizi aşka -yeniden- inandırabilir.

Umudunuzu yitirdiyseniz ya da dibe vurduysanız izlenecek filmler listesini verecek olsam Top 3'ü Hayat Sevince Güzel ve Amelie ile paylaşacak bir film La Fille Sur Le Pont... Mutlaka izlenesi...

Şimdiden iyi seyirler :)

ağzımdan çıkanı kulağım duysun!

2010-10-24T12:33:00.002+03:00

ettiğim densiz densiz duaların dönüp dolaşıp kabul edilmesi ve benim ne kadar büyük aptallık yaptığımı dualarım kabul edildikten sonra fark etmem ne büyük bir ironidir tanrım!

henüz kendisini fark etmemiş, aşk meşk ilişkileriyle haşır neşir olmayan mini minnacık bir ergen iken tek duam "birisi beni sevsin, ben de onu severim, her şey yoluna girer o zaman, eminim" şeklindeydi.

sonra büyüdüm "o benim olsun ne olur allam" şeklini aldı dualarım.

sonra sevgili hamlet'imden ayrıldıktan sonra "allahım sürekli burnumun dibinde bir sevgili verme bana, o kadar yoğun olsun ki görüşmeye fırsat bile bulamayalım" diye dua eder oldum arada sırada.

en son da "olsun, onla acı çekmek bile güzel"...

hayatımın çeşitli dönemlerinde, denyoluğumun bir sonucu olarak ağzımdan çıkmış sözler, ilahi adalet sahibi tarafından duyulup, o an olmasa bile ileride mutlaka kabul edilmiş olmalı ki, hepsi geldi başıma.

"birisi beni sevsin, ben de onu severim, her şey yoluna girer o zaman, eminim" sözüm, yakın arkadaşlarımdan birinin gelip ilan-ı aşk etmesiyle patladı elimde... onu sevmediğimi ve sevemeyeceğimi anladığım zaman ise çok geçti.

"o benim olsun ne olur allam" duam ise onun benim olduktan sonra anamdan emdiğim sütü burnumdan getirmesiyle elimde patladı.

"allahım sürekli burnumun dibinde bir sevgili verme bana, o kadar yoğun olsun ki görüşmeye fırsat bile bulamayalım" dediğim, bu şekilde dua ettiğim ise yazın apple ile görüşmeye vakit bulamadığımız an tekrar aklıma geldi "eşşek arısı sokasıca dilim!" derken "aman" dedim, "gerçekten gider sokar bende bu talih varken!"

"onla acı çekme"nin güzel olup olmadığını ise her gece yatağıma girerken şom ağzıma mı dersiniz, yoksa temiz kalbime mi dersiniz küfretmemden anlayabilirsiniz.

e madem bu kadar şom ağızlı/temiz kalpliyim

al başımdan bu sevdayı götür yare ver

diyeyim ve bekleyeyim bakalım ne olacak...

karılıksız karı ile tam 90'a! şarkı no: 12

2010-10-23T18:16:00.002+03:00

hemen yanıbaşımdayken, ankara'dayken, sensiz olmak...

ankara'dan bir kuş uçtu güneye doğru
kanatlarında sevdanın kar bulutları

gün batımı masum gülüşler ağlamaklı
yine birşeyler aldı gitti ayrılık hüzünleri
yeni birşeyler aldı gitti ayrılık...

gözlerin bugün garip ve ince bir hüzün
ankara'da sensiz olmak zor iki gözüm
sözlerin bugün kırık,umarsız,kördüğüm
ankara'da aşık olmak zor iki gözüm.

yine deli yangınlar oldu bugün akşama doğru
gökyüzünün sensiz sessiz haykırışları

son sevgi sözcükleri, son fısıltılar
yine birşeyler aldı gitti ayrılık hüzünleri
yeni birşeyler aldı gitti ayrılık...

gözlerin bugün garip ve ince bir hüzün
ankarada sensiz olmak zor iki gözüm
sözlerin bugün kırık,umarsız,kördüğüm
ankara'da sensiz olmak zor iki gözüm
ankara'da yalnız olmak zor iki gözüm
ankara'da aşık olmak zor iki gözüm...

seni çok özlüyorum...

hayır'dan

2010-10-16T15:19:00.001+03:00

Aysel ile yolculuğumun sonu Hayır ile oldu... Çok sevdiğim, bazı yönlerini kendime çok benzettiğim Aysel Dar Zamanlar'ın son kitabı Hayır ile bana veda etti. İşte o veda cümlelerinden bazıları...

* Ölüler güneşi ne yapsın?

* Suç, savunmayı gerektirir.

* Başımı suyun yüzüne, battığım aynı noktadan çıkarmak istemiyorum artık.

* Yeni bir yanlışa katlanabilirim, ama eskisine hayır.

* İsteyerek kopardım kendimi yaşamdan, yazgımı değiştirmek istedim.

* Tanrıya değil akla inanan, Tanrının değil aklın yolunda giden, ölümden yeni bir tanrı yaratmaz. Tanrısı olmayan hayatın ölümü de yoktur.

* Taksiden umudu kesip, önünde duran ilk minibüse binebilmek, Godot'nun da nihayet geldiğini muştulamış gibiydi. İnsan hayatta her zaman Godot gelmiş gibi yapıyor zaten. Tiyatroya zamanında yetişebilmek, birinin verdiği sözü tutması, beklettiği yere gelmesi, en sonunda içinde olabileceğin bir otobüs, bir minibüs... Küçük şeyleri beklemekten büyükleri düşünmeye sıra gelmiyor.

* Unutulmak istiyordum. Geçmişi kendimin de unutmasını, en çok bunu istiyordum.

* Sizsiz ben yarım kalırım. Bensiz siz, eksiksiniz. İkimiz birlikte bütün ve yeni bir insan oluruz. Yeryüzünde o kadar çok özlenmiş şey oluruz.

*Kitaplardan edinilen bilgiler önce kafadan geçiyor, hayattan öğrenilenler önce yürekten...

* Hayır, delirmedim. Çünkü hala hatırlıyorum.

* Ölümünde hayatı barındıran bütün yüzler güzel Aysel.

* Kendi hayatını yaşayamayan, başkalarınınkini de öldürür.

* Günde boşu boşuna kullanılan sözcüklerin sayısı toplansa, bunlar ucuca eklense, dünyanın çevresini üç kez dolanacak bir sözcük kuşağı çıkar ortaya herhalde "Hiçe harcanan zamanlar" adında bir hiç kuşağı.

* Her gerçek başlangıç, ölümle eşdeğerdir, ölümü seçmek kadar yüreklilik ister.

Aysel bana "Elveda!" demiş olsa da daha okunacak çok kitap sizlerle paylaşılacak çok söz var... Bir sonraki kitapta görüşmek üzere...

ikinci kadın

2010-10-11T11:05:00.001+03:00

hayatta ne zaman bir şeyi çok istesem o şey olmuyor. okumak istediğim liseden, üniversiteden tut, sahip olmak istediğim bir şeye ya da içine girmek istediğim kalbe kadar... çok istediğim ne varsa hiç biri benim olmadı bugüne dek...

moralim bozuk, keyfim, tadım pasım hiç bir şeyim yok. sürekli ağlıyorum, sersem sersem geziniyorum...

neden? ikinci kadın olmuşum da farkında değilmişim, fark ettim, ondan. kalbim, başkası için atan bir kalp için atıyormuş ondan...

dünyaya artık gözyaşı damlalarını saklamaya çalışan gözlerin ardından bakmak istemiyorum!

canım acıyor blog...

bir düğün gecesi'nden

2010-10-09T22:34:00.001+03:00

Bir önceki kitapların içinde bir kurt köşemde sizlerle sevgili Adalet Ağaoğlu'nın Ölmeye Yatmak adlı klasiğini paylaşmıştım. Bu kez ise eserin devamı niteliğinde olan Bir Düğün Gecesi ile karşınızdayım. Bütün karakterlerin akıllarına sızarak bizlere doyumsuz bir kitap daha vermiş yazarımız. İşte doyumluk değil tadımlık cümlelerden bir kaçı:

* "İntihar etmeyeceksek içelim bari!"

* Hadi, atla bakalım. Şu lahmacun kokularından bir an önce uzaklaşalım. Zor uzaklaşırsın. Aile gibidir bir ülke, aile!

* Benim asıl ümidim ümirsizliğimdir! Mutluluksa mutsuzluğun bilincinde olmaktır!

* Kabil Habil'i öldürmüş gibi oldum. Romülüs Romüs'ün kellesini bir kılıç darbesiyle koparmış gibi oldum.

* Yine de başkalarının kaybı kendininkiler kadar acı vermez kimseye...

* Zaman, sen ne büyük öğretmensin, ah saygıdeğer zaman, sen ne büyük bir bilgesin! Gaddar bir bilgesin ama. Acımasız!

* "Unuttum" dediklerimiz değil mi, en unutulmaz olanı?

* Bir insan narkoz almadan, kesilip biçilecek yerini uyuşturmadan kendini kendi eliyle ameliyat eder, bunu da ölmeden başarırsa insanoğlu için yaşamın en güç yanını, adı yapayalnız olmak denen şeyi de başarır.

* Hüzün gözleri irileştirir, derdi Tezel bir zamanlar. Sevinçse kısar, küçültürmüş; içlerinde ikişer yüzlük ampüller yanıyormuş gibi de parlatırmış ama.

* Aşkın düğünü kendisidir.

* Yara bere almamış tek birliktelik yok mu peki?

* Hiçbir eksiğim, kusurum yok. Seni yitirmekten gayrı hiçbir bokum yok!...

* Neyse ki yaram hep usul usul kanıyor. Beni o ısıtıyor.

Okuduktan sonra kesinlikle "Niye bitti ki şimdi?!?" diyeceğinizden eminim. Keyifli okumalar :)

kayıp

2010-10-03T11:14:00.002+03:00

Yalnız aşkı vardır aşkı olanın
Ve kaybetmek daha güç bulamamaktan

Cemal Süreya

rüyaların gerçek olsun...

2010-10-01T15:48:00.001+03:00

"canım kardeşim,

uzun zaman oldu görüşmedik. bir mektup yazayım, içimi dökeyim, rüyamı anlatayım dedim sana. umarım okursun da güzel bir yorum yaparsın. iyi dileklere ihtiyacım var çünkü.

geçen gün cancağzım ile çok kötü kavga ettik. o kadar kötüydüm ki... artık görüşmeyelim noktasına kadar geldik. içim o kadar acıdı ki...

o acıyla kalktım yanına gittim. tek amacım yüz yüze konuşup içimdekileri anlatıp öyle bitirebilmekti. gittim yanına. oturduk, konuştuk kavga konumuza gelmeden saatlerce... sonra konu döndü dolaştı bize geldi ve neden kavga ettiğimize. anlattım neden öyle davrandığımı, neden ona güvenemediğimi, hiç bir şey demeden dinledi beni, sonra elini yüzünü yıkadı geldi. geldi ve dizime yattı elimi tuttu o ana kadar hiç yapmadığı bir şeyi yapıp. kaldı öylece saatlerce. o saatler beş dakika gibi geçti biliyor musun karılıksız? bir ara elimi kalbine götürdü, ne kadar hızlı attığını duyurdu bana. içimdeki acıyla, asla benim olamayağını düşünmemin verdiği acıyla, garip bir keder kapladı içimi ama aynı zamanda da dünyanın en mutlu insanı bendim o anlarda...

sonra gün aymış dizimde uyurken benim de içim geçmiş oturduğum yerde... uyandım, kalktım baktım, hepsi bir rüyaymış...

canım kardeşim, karılıksızım, bir çare var mıdır bu gönlümün sızısına? bir güzel işaret verir mi bu rüyam geleceğimize? ne olur güzel bir şeyler söyle bana.

canın, kardeşin
karılıklı"

"bir tanecik kardeşim,

çok özledim seni. uzaksın ama hep saklı duruyorsun ya bir yerlerde, gönüller bir olsun sözü avuntumuz oluyor.

cancağzın içini ne kadar acıttı bilemem ama kopamadığınız belli. sadece sen değilsin onu seven, anlatmasa da, söylemese de o da seviyor seni...

rüyana gelince, çok istedin değil mi o gece dizinde yatsın, uyusun, sen ona bir hikaye anlat ve o büyüsün... canım, rüyaların gerçek olsun, bilmem olacak mı olmayacak mı ama en çok istediğim şeylerden biri bu...

ne olursun içini ferah tut ve rüyanın gerçekleşeceği günü bekle.

canından canın
karılıksız"

karılıksız karı ile tam 90'a! şarkı no: 11

2010-09-25T12:19:00.002+03:00

Gönlümü edası ve hoş sedasıyla çalan, benim olmasını kafaya koyduğum, bütün yollarının bana çıkmasını umduğum insan, apple'ım!
Gel, sen benim ol! Al ben seninim! Bende hüküm sür! Koynuma giriver aman!

Karılıksız topu bu kez apple için Sibel Alaş ile gönderiyor: Bende hüküm sür...

Keyifli dinlemeler...

bir mimdir, iki mimdir, üç mimdir ah dört mimdir!

2010-09-15T14:07:00.002+03:00

Ben seviyom ya mim yazmayı :) NoNeLeSS'de bunu tahmin etmiş mi biliyor mu bilmiyorum ama bana bir mim göndermiş şeker tadında :)

1) Lakabın var mı varsa nedir?
Des diyen var, Karılıksız diyen var, K diyen var :)

2) Son zamanlardan da dile dolanan şarkı?
Ezginin Günlüğü'ne takmış durumdayım şu aralar. Sürekli bütün şarkılarını dinliyorum. Ama bu sıralar "Hişt"i dinliyorum en çok. (http://fizy.com/#s/12jay1)

3) En son ne zaman ve neye/kime aşık oldun?
Aşka inanmıyorum

4) En son okuduğun kitap/ izlediğin film?
En son okuduğum kitap Milan Kundera'dan "Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği". Son izlediğim film ise High Fidelity

5) Son zamanlarda en çok özlediğin...
Birisine sarılıp huzur içinde öylece saatlerce kalmak.

6) Bir günlüğüne ünlü biri (oyuncu/şarkıcı/politikacı vs) olma hakkı tanınsaydı kim olurdun?
Milli Eğitim Bakanı

7) Yarın sabah ki ilk planın?
Yarın günlerden ne ki :)

8) En sevdiğin huyun?
Neşeliyim genelde ve insanlara her şeye rağmen değer veriyorum

9) Şuan ki bölümünde/mesleğinde olmasan ne olurdun?
Somalili korsan. ehehe :D

10) Okurken en zevk aldığın 5 blog?
Gerçekten çok kazık bir soru.
Göğe Bakma Durağı
Usturupsuz Yazar
Calypsoiris
Ağustos Çıkmazı
Çantamın İçindekiler

Bu mimi uzun zamandır görüşemediğim wmina'cığıma ve iris'e gönderiyorum. İtalya dönüşü yazar artık :)

bu dersi alamazsam çocuğumu keser, kendimi benzinle yakarım!

2010-09-14T01:00:00.010+03:00

ders kayıt dönemi normalde rahat geçerdi bizim. bu sefer bir sinir, bir stres yaptım ki sorma sevgili okuyucu!

önce bankada yaşanan sorun, ardından günlerdir yüklenemeyen ders programı, sonra harçların sisteme aktarılamaması, sonra ders kaydı, facebook'tan duyuru yapıp "seçtiğiniz dersleri silin!" diyen hocalar, gecenin yarısında açıklanan program vs. vs. vs.

eğer o seçmeli dersi alamasaydım, rektörlüğün çatısına benzinle çıkıp, kendimi yakma eylemine girişecektim.

eğer benden bir süre haber alamazsanız bilin ki ders kaydında bir sorun çıktı ve elimde benzin bidonumla rektörlüğe doğru yol alıyorum :)

öptüm sizi!

bana her gün bayram ama :)

2010-09-09T17:18:00.001+03:00

bayramınızı kutlarım sevgili bloggerler :) elimi öpmeye gelene sürpriz hediyelerim olacak demek isterdim ama diyemiyorum ne yazık ki :)

şeker tadında bir bayram geçirmenizi umuyorum.

ha; bir de unutmadan

sms oyunları

2010-09-06T19:03:00.001+03:00

bir kaç ay kadar önce rahat iletişim kuramadığım, sormak istediğim soruları soramadığım birisine -evet Ona- "hadi gel senle bir oyun oynayalım. doğruluk mu doğruluk mu oyunun adı" demiştim. o ana kadar öyle bir oyun yoktu benim bildiğim, o an uyduruvermiştim hemencik.

kurallar basit:
karşındakine bir soru sorarsın. doğrulukla cevap verir. cevapladıktan sonra sen de ona bir soru sorarsın. iki taraftan biri sıkılana dek oyun bu şekilde devam eder.

tamam, itiraf ediyorum, ilk başta çok da masumca başlamadım oyuna ama eğlenceli bir hal aldı sonradan ve vazgeçilmezimiz haline geldi :)

bugün doğruluk mu doğruluk mu oynarken odamda karşımda duran asılmış adam tablosuna bakınca -oyun olanından. yoksa odamda idam sehpası falan yok şükür :)- hemen bir mesaj attım.

"sanırım bir oyun daha buldum :) adam asmaca da oynayabiliriz!"

nasıl olacaktı ne yapacaktık falan derken deneme atışı yaptık

_._._._._/_._._._
a._._.a._/a._.a._
a.y._.a._/a._.a._
a.y._.a._/a._.a.m
a.y.l.a.k/a.d.a.m

:)

yaratıcılığımın sınırlarında hissettim kendimi ve sizlerle de paylaşmak istedim :) aklınıza gelen bir oyun olursa paylaşımlarınızı bekliyorum.

he ayrıca; eğer ben O olsam ve şu andan sonra bana özel bir şey söyleyecek olsam

_._._._/_._._._._._._ (*)

şeklinde ifade ederdim derdimi.

haydin görüşürük!

(*) göğe bakalım

bir mimci bir mimciye gel beraber bir mim yazalım demiş!!!

2010-09-06T17:01:00.001+03:00

ayşam'dan bir mim gelmiş teeeey aylar, aylar önce ama ben yeni fark ettim. malumunuz ne adam akıllı yazı yazabiliyordum ne zamandır, ne de bloglarınıza göz atabiliyordum. şükürler olsun ki vakit bulabildim bu zamanlarda...

mimimizin konusu böylesi daha güzel:

* en büyük zevklerimden biri sevdiklerimden gelen günaydın mesajlarıyla uyanmak. özellikle de "o"ndan. saatin alarmıyla uyanmaktan "daha güzel"

* bazı şarkıların rock coverlarını kendilerinden daha çok beğeniyorum. sanırım "böylesi daha güzel"

* zayıflamam lazım, eminim "öylesi daha güzel"di

* okuduğum kitaplardaki hoşuma giden sözleri bir defterde toplamak, küçük kağıt parçalarına yazıp kaybetmekten "daha güzel"

* ağır makyaj yapmaktansa bir göz kalemi bir rimel kullanmak "daha güzel"

* he bir de "arkadaşım ol yeter, böylesi daha güzel!"

bu mimi sevgili NoNeLeSS'e gönderiyorum, isteyen varsa sıraya girsin :)

high fidelity

2010-09-06T01:52:00.001+03:00

Film izlemem pek sık. Bazen bir yoruma denk gelirim, bazen de bir alıntıya "izlemeliyim ben bu filmi" derim. En son izlemeliyim ben bunu dediğim film "High Fidelity" oldu. İndirmiştim izlemek bu güzel güne kısmet oldu.

Bir erkeğin gözünden bir ayrılığı anlatıyor film. Hani o ayrılık sonrası kız toplaşkalarında "Gebersin pislik" deriz ya, aslında ne kadar tek taraflı baktığımızı anladım bu filmi izledikten sonra ve onların da duygularının olduğunu.

Filmde bir yerde "Çok yorgunum, seninle olabilmek için çok yorgunum" diyordu. Allahım ne güzel bir ifadedir bu!

Başka bir yerinde de "Eğer beni gerçekten mahvetmek istediysen, daha önce davranmalıydın" Evet, genelde ondan önce hayatına girip ağzımıza s*çmış biri mutlaka bulunur. "Eğer bunu sen yapacaksan geç kaldın, çünkü ben görebileceğim en son noktayı gördüm" diyebilmenin en güzel yollarından biri de bu olmalı bence.

Bir diğeri de filmin ilk cümleleriydi "Hangisi daha önce geldi, müzik mi yoksa acizlik mi? İnsanlar silahlarla oynayan ya da şiddet unsuru içeren videoları izleyen çocukların şiddet kültürünün etkisi altında kalacağını düşünerek endişeleniyorlar. Kimse kalp kırıklığı, reddedilme, acı, acizlik ve kayıplar hakkındaki binlerce, evet kelimenin tam anlamıyla binlerce, şarkıyı dinleyen çocuklar için endişelenmiyor. Aciz olduğum için mi pop müzik dinledim yoksa pop müzik dinlediğim için mi aciz oldum?" oh yes denir ancak buna, başka da bir şey denmez.

Kitabı Türkçe olarak da yayınlanmış ölümüne sadakat adıyla. Bence okumaya değer kesinlikle. Eğer aranızda benim gibi arası sinemayla pek iyi olmayan arkadaşlar varsa ve ancak tavsiye üzerine film izleyebiliyorsa ve eğer ilişkiler hakkında biraz düşünmek istiyorsa ona bir doz high fidelity iyi gelecektir eminim ;)

karılıksız karı ile tam 90'a! şarkı no: 10

2010-09-04T12:11:00.001+03:00

sertab erener sanırım türk popuna sezen aksu'nun en güzel hediyelerinden biri. rahmetli aysel gürel'in en güzel armağanlarından biri de pek çoğumuz için özel bir yere sahip olan bu şarkı "yanarım"

karılıksız topu onuncu kez tam 90'a gönderiyor: sertab'dan yanarım

ne olur aç kapıyı

yine tat yüreğim acıyı

yenildik mi biz maziye

aç kapıyı...

darıldık kendimize,

ucu yanmış resmimize,

kaybolan ümidimize,

gençliğimize...

yanarım, yanarım

gün geçer yanarım

ah gecelerin hesabını

kimlere sorarım?

yanarım, yanarım

ne yapsam yanarım!

ah gecelerin hesabını

kimlere sorarım?

gecelere sor beni!

gün dediğin nerden bilir ki halimi?

yalnızlığa sor beni!

yalan aşklar anlatamaz ki halimi?

one life stand

2010-09-04T01:29:00.001+03:00

aslında istediğimin çok bir şey olmadığını biliyorum. biraz huzur... biraz değil çok huzur... o kadar çok huzur ki, yanındayken omuzuna başımı yaslayıp uyumaktan başka hiç bir şeyi düşündürmeyecek kadar çok...

aşk konusunda doktora tezi hazırlayabilecek kıvama gelmiş insanların ilişkiler hakkındaki kaçan kovalanır kıvamındaki yorumlarından nefret ediyorum. belki ben de yeri geldiğin bir arkadaşımın, bir sevdiğimin kalbimin kırılmasını önlemek amacıyla onlara böyle öğütler versem de, aslında olayın böyle işlemediğine inandırmak istiyorum kendimi. her ilişkinin arefesinde "karılıksız, kızım, bu kez oyna, açık olma. bir kere denesen ölür müsün?" diye başlıyorum. sonrasında işler öyle bir kıvama geliyor ki bütün kartlarımı açmışım, elimdeki her şeyi kaybetmişim, çırılçıplak kalmışım o "tek kişilik kalabalık"ın karşısında.

ve her defasında aynı son:

"baş rollerde:

kaçan o, kovalayan karılıksız"

bazı gerçekler var kabul etmek istemediğim. mesela erkeklerin akıllarının çüklerine çalışmadığına inandırmak istiyorum kendimi. fiziğin onlar için hiç bir şey olduğuna. sonra bir de eğer bir insana tüm samimiyetinle, tüm açıklığınla yaklaşırsan onun da sana öyle yaklaşacağına... yıllardır yediğim sayısız kazığa rağmen...

bazıları gibi bütün erkekler benim olsun havasında gezmiyorum. sadece onu istiyorum. o benim olsun, ben onun olayım, başka hiç kimseye ihtiyacımız olmasın, birbirimize yetelim. bir gecelik değil, bir ömürlük istiyorum onu. cesaret etsin istiyorum. ömür boyu benim(le) olmaya cesaret edebilsin... ki aradığım(ız) huzura kavuşalım...

bir gün, bir gün bir çooooocuuuuk

2010-09-03T15:34:00.001+03:00

Uzun süredir kimse beni mimlemiyor bunu fark ettim. Mrs. Baros'un yazdığı mimi görünce dayanamadım "benim hiç mimim olmadı teyzeğğğ. sizin miminizden alabilir miyim?" dedim ve o da sağolsun mimledi beni.

Mim olarak çocukluğumuzdan aklımızda kalan şeyleri maddeleyerek yazacakmışız. Burdan yakın:

ARI VIZ VIZ VIZ:

Bir gün akrabalar kuzenlerin evinde toplaşmışken biz çocuklar mutfakta çay içip bir şeyler yiyorduk. Bir an perdenin üzerindeki koskocaman sineği fark ettim. "Ben bunu öldürürüm ki!" diyerek sineğe yöneldim, iki elimi alkış yapar pozisyona getirip, "ŞAAAAAAK" diye sineğin üstünde birleştirdim. O sesin gelmesinden bir kaç saniye sonra anladım ki o sinek aslında sinek değil, bir bal arısıymış. Elimin davul gibi olmasıyla sonlanan bu kahramanlığım sanırım çocukluğumun ilk aptallığıydı.

KAYIP:

Küçük plastik dandik bir bebeğim vardı küçükken benim. Böyle ince naylon gibi ama plastik. Ah memlekette olsam fotoğrafını çeker eklerdim ama neyse. İşte böyle bi bebeğim vardı. İsmi de "Hatçe"ydi. Bir kış günü yazlıkta annemler tadilat işleri yaparken, ben Hatçe'ye çikolata almak için yollara düştüm. Gezdim gezdim ama bulamadım. -Buraya kadar her şeyi çok net hatırlıyorum.- Annemler benim yokluğumu fark ettikleri anda beyinlerinden vurulmuşa dönmüşler. Hemen dayımlar, ninemler, annemler beni aramaya koyulmuşlar. En çok da o kış gününde, kalın kabanımla denize girip boğulmamdan korkmuşlar. Neyse ki annem bir bahçede gül dallarına takılan kabanımı çıkartamayıp orada ağlarken bulmuş da beni bu kabus sona ermiş :)

SİZ GİDİN BİZ SİZE GELELİM:

Bayramların birinci günü sabah 10da gelirdi kuzenlerim bize. Hani şu yukarıda bahsettiklerim. Heh, onlar benim öz kuzenim değil aslında, annemin kuzenlerinin çocukları. Neyse, bunlar bayramda ilk bize gelirlerdi. Biz de onlara giderdik. Bunlar geldiklerinde ben bunları kovardım "Hadi siz gidin artık, biz size gelelim" diyerek. Çocuk aklı işte :)

BAYRAM KAÇAR:

Bayram demişken oradan devam edeyim. Sevgili dedem, -nur içinde yatsın, mekanı cennet olsun- bana küçüklüğünü anlatırdı. Bayramı kaçırmak diye bir şey varmış onun küçüklüğünde. Bayram sabahı geç kalkarsan bayram kaçarmış. Bir bayram sabahı kalktığımda odada annemin olmadığını fark ettim. Dayımın odasına baktım o da yoktu. Dedem yoktu. Ananem yoktu. Ağlayarak salona koştum. "BAYRAM KAÇTIAAAAĞ!" -bu da böyle bir anımdı işte-

YEDİĞİM DAYAKLAR:

Kardeşim olmadığından yakın dövüş sanatının inceliklerini bilmezdim. Kuzenleri her ziyaret edişimiz ya da onların bize gelişi bir facia ile sonlanırdı. Biri saçımı çeker, biri kolumu ısırır, öteki de döverdi!!!

BEN ve SİGARA:

Hayır, küçükken sigara içmiyordum! Ama dayımın bir arkadaşı sigarasını saklamaya çalışırken kolumu yakmıştı. Ben de bir güzel gidip ispiyonlamıştım onları. Oh olsun!

PENİSİLİN:

Küçükken çok sık hastalanırdım. Bu durum 3. Sınıfta bademcik ameliyatı olana dek devam etti. Ancak öncesinde yediğim iğnenin haddi hesabı yoktur. “Sıhhıyyeci Mehmet” amca vardı mahallemizde. Penisilin iğnesinin birinden sonra, iğne popomdan çıkar çıkmaz, adamcağız doğrulamadan o acıyla tekmeyi geçirmiştim kafasına. (7 yaş)

KURNA:

Hamamlarda kurna olur ya mermerden. Ona benzer taştan bir şey vardı bizim evde. Suyu ona doldurur yıkanırdık. Bir de eskiden Dalin şampuanları o üstündeki etiketlerden gönderenlere oyuncak civciv veriyordu. Şampuanlar benim boyumun erişemeyeceği bir yerde duruyordu ve ben civciv sahibi olmayı kafaya koymuştum. Kurnaya basıp şampuanları alıp gönderttirecektim. Ancak kurna benim minik obez bedenimi taşıyamayarak kırıldı. Annemler ağlamalarıma banyoya koştular. Kurnayı kırdıktan sonra o kadar üzüldüm ki civcivi falan unuttum. Küçük sandalyem vardı. O zamanlar bile çok gelişmiş olan süper egom kendimi cezalandırma isteğini üzerine oturduğu sandalyenin ayağının altına kendi ayağımı koymamla giderdi. –ya 4,5 ya 5 yaş-

Düşünsem bir bu kadar daha yazarım sanırım. Ama sonraya da kalsın birazı :) Bu mim içinde hala minicik bir çocuk barındıran, sevgili dostum iris’e gelsin. Çok özledim seni :(

cinsel açlık ve eğitim ilişkisi

2010-09-01T19:32:00.001+03:00

uzun bir aradan sonra bir "karılıksız cevaplıyor" ile karşınızdayım efendim. bu posttaki konumuz "erkekler açık kol görünce neden laf atar?"

malum cehennem sıcakları olarak adlandırılan günlerde "tank top" denen tişörtler hayat kurtarıcı işlevi görüyor. bu tişörtler ayrıca yukarıda sorduğum "erkekler açık kol görünce neden laf atar?" ve "abazanlıkta sınır var mıdır?" sorularının kafamda oluşmasına neden olan olaylar da yaşattı bana.

yaz sıcağı altında elimde tuğla kadar kalın bir kitap, kulağımda kulaklıklar ile şehrimin o meşhur bulvarından üzerimde bir "tank top" ayağımda sıradan ve hiç de bir özelliği olmayan bir pantolon ile yürürken işittiğim "anam!"ların, dibime kadar girip "ne gaddan gözelsiniz bağyan!"ların 4 kmlik yol boyunca toplamı 5. yani ortalama 800 mt.de bir abazan ile karşılaşmışım. ortalama bir hesapla kilometrekareye düşen abazan sayısı 24,87 -askeri alanlar kapsam dışıdır-*

peki bu adamlar neden böyle? tek bir cevap var, cinsel tatminsizlik.

freud amcamızın id-ego-süperego açıklamaları bize gösteriyor ki eğitim insanın ilkel benliğini törpülüyor ve toplum içinde yaşamaya uygun bir hale getiriyor. bu tarz sözlü taciz davranışları toplumda kabul görmediği için eğitim yoluyla törpüleniyor.

karşımızdaki kişi cinsel anlamda uzun süredir tatmin olamıyorsa bile bunu sokakta gelen geçene laf atarak gidermeye çalışmıyor. bu nedenle üniversite kampüslerinde yarı çıplak bile gezseniz insanlar size dönüp "yavrum baban nereli, nereden bu kaşın gözün temeli?" diyerek beğenilerini dile getirmiyorlar.

tabi bu bahsettiklerim tamamen kendi düşüncelerim ve gözlemlerim. ancak bu yukarıda bahsettiğim gibi yaşadığım olaylar, "eğitim"in ne kadar önemli bir iş ve gerçek manada "şart" olduğunu gözler önüne seriyor.

karılıksız an(A)kara'dan bildirdi.

* işaretlenen metin "g*tünden istatistiki bilgi uydurmanın güzel bir örneğidir.

ölmeye yatmak'tan

2010-08-31T00:30:00.001+03:00

Hayatta en çok sevdiğim işlerden biridir kitap okumak.

Hayatta en çok mutlu olduğum anlardan biriydi herhalde bana "Beraber okuyalım mı o kitabı?" dediğinde. Evindeydi, sadece ben önerdim diye o kitabı satın aldı ve her gün 75 sayfa okuduk birlikte... Gözlerimiz aynı anda, aynı satırların üzerinden geçti vee kitabın bitişinden çok o dakikaların bitişiydi ikimizi de üzen...

O kitap sevgili Adalet Ağaoğlu'nun Ölmeye Yatmak'ıydı. O zaten tadına doyulmaz kitap onunla daha da anlam kazandı. İşte o anlam kazanan cümleler...

* Perdeler sıkı sıkıya kapalı. Çocuk perdeleri açıp dışarısını göstermek istedi. Engel oldum. Lambaları yaktı. Banyo kapısını açtı. Oranın da lambalarını yaktı. Bir şey isteyip istemediğimi sordu. İstemediğimi söyledim. Bahşişini verdim, gitti. O çıkınca hemen kapıyı kilitledim. Bütün ışıkları söndürdüm. Çarçabuk soyundum. Köşedeki yatağı açtım. Çırılçıplak içine girdim; ölmeye yattım.

* "Yeni bir kuşak doğuyor!" Bizim çocukluğumuz için böyle denirdi. Böyle doğumun ayrı bir sorumluluğu vardır. "Ey Türk Gençliği! Birinci vazifen..." İlk görev. Nedir bu ilk görev? Size verilen, sizin de gücünüzü ölçmeden yüklendiğiniz bir sorumluluk.

*"Yalnızız. Çoğalana dek birlikte olmalı..."

* Yolunda giden bir evlilik. Yıllar sonra yatakta birbirine hala istekle sarılan iki kafa dengi. Evliliğin bir tanımı varsa, en yalını bu olmalı.İki kişiyle bütün bir dünya kurulamayacağını da bilen üstelik.

*Bir boşluğa olanca hızla düşülmeli. Bu düşüş gerçek yüzünü göstermeli. Bir düşüş yokmuş gibi yaşanılamaz. Düşülen yerden yıldızlar seyredilemez. Ülkücülük şırıngası ile Oscar Wilde bilgiçliği arasında asılı durulamaz. Bir yere dikilmeli. Orada sağa sola bakılmalı.

*Ölmek de bir iştir işler içinde.

* Biz ne sağız, ne soluz oğlum. Biz ileriyiz! İleri!

* Havaya değip de bozulmasın diye salamura tenekelerinin üstüne taş koyarlar. O zaman düşünmemiştim sanıyorum. Ama galiba taşı kaldırılmış bir peynir tenekesiydim.

* Neyi seviyoruz? Bir gövdeyi mi? Bir düşünceyi mi?

* Bir fikirden yana olmakla bir fikir olmak aynı şey değil.

* Kadınlık zarı gerçekte nasıl yırtılır? Kan nasıl şorul şorul akar? Sonr anasıl unutulur bir yandan da kadın olduğumuz? Gecikerek de olsa bir şey, yani yeni bir şey öğrendim işte. Uygun bir birleşme hiçbir kadının hiçbir yerini parçalamaz, yırtmaz, eskitip, atıp değiştirmez.

* Her şeyde haklı ve doğru olmak için her şeyin haklı ve doğru olması gerek.

Okuduktan sonra Dar Zamanlar üçlemesinin ikinci kitabı olan Bir Düğün Gecesi ve üçüncü kitabı Hayır'ı da okumak isteyeceğinizden eminim. En kısa zamanda onlardan minik ip uçları da sizlerle olacak.

göğe bakalım

2010-08-29T20:52:00.001+03:00

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
Bebe dişlerinden güneşlerden yanan otlarından
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
Bu evleri atla bu evleri de bunları da
Göğe bakalım

Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
İnecek var deriz otobüs durur ineriz
Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya
Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam
Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım
Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
Beni bırak göğe bakalım

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönesin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belleyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat
Durma göğe bakalım

Turgut UYAR

Şiir: Göğe Bakma Durağı

kaldı ki ben içimde gezinmekten yoruldum...

2010-08-28T11:21:00.001+03:00

uzun süredir içimde bir yazma arsuzu var. bir yılını dolduram bloğumla eski günlerde olduğu kadar ilgilenememem üzüyor beni. ancak sadece yazmış olmak adına girip, saçmalayıp çıkmak da istemiyorum.

yaratıcılığımın yine 5 seçenek arasında törpülendiğini hissediyorum. hayatımın Alar, Bler, Cler, Dler, Eler, "aşağıdakilerin hepsi"ler, "I ve II"ler ALESler, ÜDSler, KPDSler, KPSSler ve KPSS kopyacıları tarafından düzenlenmesi en çok koyan şey oluyor. Arkadaşlarımla vakit geçiremiyorum, kaçta yatarsam yatayım en geç 9da kalkıyorum ve stresten kendime zarar veriyorum...

koca yazı sudan uzakta an(A)kara da geçirmiş olmanın da etkisi var bu umutsuzlukta. belki de bayramda kaçacağım tatil iyi gelir, neşem yerine gelir, dinlenirim.

ve belki de ona kötü bir şey olmasını istediğim kişi!

o gerçekleşmesini istediğim kötü şey gerçekleşti, sevdin beni! umarım yeterli cesaretin olur yaralarım(ız)ı sarmaya günün birinde. dün geceden sonra hiç inanmadığım kadar inanıyorum senin "O" olduğuna...

not: başlık edip cansever'in "flaş" şiirinden bir dizedir.

sevgili okurlarıma not: ara ara aklıma gelen şeyleri taslaklara kaydettim, güzel konularla geri döneceğim. beni özleyin :)

2010-08-04T00:27:00.002+03:00

ona kötü bir şey olsun istedim.
bana aşık olsun istedim.

siz de isteyin lütfen benim için :(

:$

2010-07-28T10:09:00.001+03:00

online iletişimin ustaları olarak pek çoğumuz hayatımızın bir döneminde msn kullanıcısı olmuşuzdur. klavyeden yaptığımız noktalama işaretlerinin ekranda aldığı sevimli şekillerden en sevimlisi -bana göre- şu an yukarıda duran utangaç surat.

bu garibim her türlü utangaçlık durumunda kullanılabilecek bir joker. ancak en çok kullanıldığı durumlar, adım gibi eminim ki birisine olan ilgiyi belli eden konuşmalar. utangaç smileyin ilişkilerdeki yeri ve önemi hakkında pek çok şey söylenebilir. ancak o kadar çok utangaç smiley göndermenize rağmen ona ilginizi anlamayan bir insan varsa karşınızda "welcome to the club"

xx vs. xx

2010-06-28T10:53:00.001+03:00

geçtiğimiz günlerde "sineklerin tanrısı"ni okurken "acaba adada tamamen kız olsaydı nasıl olurdu?" diye düşündüm ve şu sonuca vardım:

eğer dünyanın sonu gelseydi ve 20 kadar kızı insan ırkını kurtarmak adına ıssız bir adaya gönderselerdi adada insanlığını kaybeden kızlar, birbirlerini öldürmezdi. aksine, ölümler intihar nedeniyle gerçekleşirdi. intiharlar da kadınların yürüttüğü fitnelik, fesatlık, çekememezlik, dışlama, dedikodu, arkadan iş çevirme gibi faliyetlerden dolayı...

kesinlikle kadınları küçük gördüğüm onları aşağıladığım için değil bu söylediklerim, ne yazık ki gerçekler. xx kromozomu taşıyan canlılar olarak hepimiz bir şekilde yürütüyoruz bu psikolojik savaşı hemcinslerimize karşı. aramızdaki tek fark bazılarımızın daha başarılı, bazılarımızınsa başarısız olması. kıskançlık ve hırs düzeyi ve maslow'un hiyerarşisinde bulunulan yer bu konudaki başarı ya da başarısızlığın en büyük nedenleri...

he yok erkeklerle kanka olmak da çözüm değil. ne yazık ki dünya nüfüsünün yaklaşık %50si kadın. yani her yerdeyiz ki!

psikologların ya da genetikçilerin kadınların bu kadim hastalığına acil bir çare/çözüm bulmaları gerekiyor bence. hepsini buradan göreve davet ediyorum!!!

adını sen koy

2010-05-23T12:25:00.001+03:00

dün gece internette gezinirken demet sağıroğlu'yla karşılaştım, tam da "aşk var ya" yazısını yazıp gönderdikten sonra karşılaştık kendisiyle.

"kulaklarımda sesin var,
yüreğimde serptiğin tomurcuklar,
sonuna kadar kuralsızca gitmek,
her şeyi göz ardı etmek,
selam mı son veda mıdır
nedir bunu bilmem gerek"

diyordu... içim birden sıcacık oldu. araştırdım, meğerse şarkı bir filmin müziği imiş "adını sen koy" diyen... uzun zamandır film izlememiştim diyerek izlemek istedim hemen. izledim de... filmin bende bıraktığı en büyük izlenim cemal toktaş'ın ne kadar yakışıklı, kara yağız bir delikanlı olduğu oldu :)

ama bahsettim ya şarkı içimi sıcacık yaptı diye, filmde o tadı alamadım. spoiler vermek gerekirse, can ve ılgaz eski arkadaş, can aybüge ile evlenecek ılgaz da şahitleri olacak. ancak ılgaz aybüge'ye karşı bir garip davranıyor. nedeni sonradan ortaya çıkıyor, meğersem can, aybüge'nin fotoğraflarını ılgaz'a gönderdiğinde, ılgaz kıza aşık olmuş.

burada araya girmek istiyorum:

bir fotoğrafa aşık olacak kadar umutsuz musun be kardeşim!!! -hadi aşk zaten yok da- insan bir fotoğrafa, huyunu suyunu bilmediği insana nasıl aşık olur!?!

filmin o noktasında koptum. kendime geldiğim nokta son sahnede demet sağıroğlu'nun sesini duyduğum an oldu. bu mükemmel melih kibar bestesi ile henüz tanışmadıysanız buradan buyrun.

karılıksız the sinedrella sundu efem

aşk var ya

2010-05-22T19:16:00.001+03:00

uzun zamandır yokum, yazacak vaktim de yok, takatim de... bugün bir karılıksız kendisiyle dertleşiyor köşesi yapalım en iyisi...

aşka olan -olmayan- inancımı son günlerde iyice sorgulamaya başladım. küçüklüğümüzden beri bize dayatılan aşk kavramı nedense kulaklarımda "sonsuza dek mutlu mes'ud yaşadılar" cümlesinin yankılanmasına neden oluyor. peki aşklar sonsuza dek sürüyor mu? elbette ki hayır. kaçınız şu anki sevgilisiyle 1 yılın üzerinde bir beraberliğe sahip? kaçınız ilk aşkı/ilk sevgilisi ile beraber? ve aranızdan kaç hayalci şu an birlikte olduğu kişiyle "sonsuza dek" mutlu olacağını düşünüyor?

kullandığım ifadelerden de anlaşılacağı üzere bu sorulardan alacağım cevapların aşkın olmadığını garantileyeceğine eminim. peki neden herhangi biriyle değil de "O" belki sorumsuz, belki ilgisiz, belki ukala, belki huysuz insanla beraber olmak istiyor insanoğlu? muhtemelen pek çoğunuz aşk diyecek, inanmıyorum size!!!

benim ilk nedenim onun benim en iyi arkadaşım olması. tamam belki arkadaş sıfatı tam oturmuyor ama bir zamanlar çok şeyi paylaştığım, en yakınımda olan, bütün sırlarımı bilen, beni dengeleyen, hayata farklı bir açıdan bakmama neden olan, beraber güldüğüm, beraber ağladığım, her şeyimi paylaştığım bir insanı hayatımdan çıkarıp yeni birisine kendimi bu kadar açmayı yediremiyor olmam da olabilir aslında...

ikinci nedenim ise ten uyumu. kutsal bilgi kaynağı ekşi sözlük yazarlarından adore temas ettiğiniz andan itibaren akmaya başlayan ve asla engel olunamayan elektrik gibidir. zorlamayla olmaz, zaman içinde büyüyen ve gelişen bir durum değildir diyor. kediaman yanlis oldugunu bile, bile bi iliskiyi surdurmek icin neden diyor... benim tanımım ise dokunduğunda bırakmanın çok zor gelmesi, öptüğünde dünya dursun isteme nedeni, yanında değilken burnuna onun teninin kokusunun gelmesi... ekşiden mavikedi'nin zira tenler bir kere uyuştumu, bir daha kolay kolay başka bir teni kabullenemez yorumu sanırım açıklıyor durumu.

anladığınız gibi, aşk yok ama bunlar var ve yanlış olduğunu bile bile bir ilişkiyi devam ettirme nedeni olabiliyor bu ikisi, yaşayarak tecürübe ettiğim gibi... so, ne diye olmayan fakat buna rağmen kutsal kabul edilen bir şeyi, 3 günlük hormonal dengesizliklerimize kılıf ediyoruz? alın işte sizlere iki tane çok geçerli ve mantıklı sebep sundum. kullanırsınız ya da kullanmazsınız orası size kalmış ancak lütfen bana hislerimi anlattığımda "sen aşıksın arkadaş" argümanını ileri sürmeyin, canımı yiyin.

ve son olarak, yalan olduğunu bile bile devam ediyorsa bir ilişki, dertleşmek için ilk aramak istediğiniz kişi oysa ve pek çok şeye rağmen yine de onunla olmak istiyorsanız demir demirkan'dan size gelsin...

daha biz bize doymadan
yelkovan zamanı vurmadan
aşk dediğin büyük yalan,
yalan var ya...

2010-05-19T19:21:00.001+03:00

Ey Büyük Ata,

Varlığımızın en kutsal temeli olan, Türk İstiklâl ve Cumhuriyetinin sonsuz bekçisiyiz. Bu karar, değişmez irademizin ilk ve son anlatımıdır. İstikbâlde, hiçbir kuvvet bizi yolumuzdan döndürmeyecektir. Bizler, bütün hızımızı senden, ulusal tarihimizden ve ruhumuzdaki sönmez inanç ateşinden alıyoruz. Senin kurduğun güçlü temeller üzerinde attığımız her adım sağlam, yaptığımız her atılım bilinçlidir. En kıymetli emanetimiz olan, Türk İstiklâl ve Cumhuriyeti, varlığımızın esası olarak, eğilmez başların, bükülmez kolların, yenilmez Türk evlatlarının elinde sonsuza dek yaşayacak ve nesillerden nesillere devredilecektir. İstiklâl ve Cumhuriyetimize kastedecek düşmanlar, en modern silahlarla donanmış olarak, en kuvvetli ordularla üzerimize saldırsalar dahi, ulusal birliğimizi ve yenilmez Türk gücünün zerresini bile sarsamayacaktır. Çünkü, bu aziz vatanın toprakları üzerinde yetişen azimli ve inançlı Türk gençliği, dökülen temiz kanların ve Cumhuriyet devrimlerimizin aydın ürünleridir. Vatanın ve milletin selameti için her zorluğa iman dolu göğsümüzü germek, gerçek amacımızı olacaktır.

Ey Türk'ün büyük Ata'sı !

İstiklâl ve Cumhuriyetimizi korumak gerektiği zaman, içinde bulunacağımız durumlar ve şartlar ne olursa olsun, kudret ve cesaretimizi damarlarımızdaki asil kandan alarak, bütün engelleri aşıp her güçlüğü yenmek azmindeyiz.

Türk gençliği olarak özgürlüğün, bağımsızlığın, egemenliğin, cumhuriyet ve devrimlerin yılmaz bekçileriyiz. Her zaman, her yerde ve her durumda Atatürk ilkelerinden ayrılmayacağımıza, çağdaş uygarlığa geçmek için bütün zorlukları yeneceğimize, namus ve şeref sözü verir, kendimizi büyük Türk ulusuna adarız.

Türk Gençliği

2010-05-09T13:19:00.001+03:00

merhabalar...

stop!

hala yaşıyorum...

stop!

ilk fırsatta uzun uzun yazacağım...

stop!

sizi seviyorum...

stop!

istanbul -not constantinapolis-

2010-03-30T11:56:00.001+03:00

perşembe gecesi saat 00:30dan pazar gecesi 00:30a kadar uzak kaldım ankara'dan. o dillere destan, doğduğum ancak ondan sonra hiç gitmediğim o şehre gittim.

anlatacak o kadar çok şey var ki...

ayasofya'daki o allah ve muhammed yazısı ve arasından bize gülümseyen meryem ana tasvirinin, oradaki hoşgörünün beni ne kadar etkilediğinden mi bahsedeyim? topkapı'da gezerken "acaba buraları nasıl ısıtmışlar!" diye düşünüp sonra da "neden öyle büyük büyük kaftanlar giydikleri belli" diye yorum yaptığımızda nasıl eğlendiğimden mi bahsedeyim? yoksa istiklal caddesinin o cuma akşamı kalabalığında oradan oraya koşarak "mont bulmalıyız, çizme bulmalıyız! hasta olucaaaz!" diyerek çırpınışlarımızlarımızdan mı bahsedeyim? çok sevdiğim bir sürü arkadaşımla küçük beyoğlu'nda geçirdiğim keyifli geceden bahsederek sizleri kıskandırayım mıııı :)

haliç manzarası, kırmızı şarap, "unutturamaz seni hiç bir şey unutulsam da ben", "bu akşam ümitlerimi meze yapıp içiyorum, içiyorum, içiyor, içiyorum!", hüzün, keder bir taraftan da huzur, az biraz mutluluk o an orada bulunmanın verdiği ve hayallerimdeki istanbul gecesi...

ertesi gün çocukluk arkadaşımla buluşmak, bağdat caddesi, şaşkın bakkal sahili ve ankaram, an(a)karam...

çok ama çok güzel, çok hızlı bir hafta sonuydu benim için. her ne kadar denizi olmasa da ankara'nın sakinliğine, o düzenine alıştığımı ve özlediğimi fark ettim istanbul'da iken...

dedim ya, güzel bir hafta sonuydu diye...

ama her şeyden öte iris'imin bütün içtenliği ile beni misafir etmesiydi gezinin en güzel yanı. istanbul'un bu güzelliklerini her hangi bir gezide, her hangi bir otelde kalarak, yalnız yalnız gezerek de görebilirdim. ancak yanımda iris vardı. buradan bir kez daha her şey için teşekkür etmek istiyorum sana sevgili dostum!